Marina Tarasova & Ivan Sokolov - French Cello Sonatas: Boellmann, Widor & D'indy, Volume 2 (CD)

Leon Böellmann (1862-1897) werd geboren in de Elzasser stad Ensisheim. Hij verhuisde naar Parijs na de Frans-Pruisische Oorlog, waarna de Elzas deel ging uitmaken van Duitsland. In Parijs studeerde hij orgel, piano en compositie aan de Klassieke Muziekschool, waar hij cum laude afstudeerde. Na zijn afstuderen werkte hij als leraar op school. Zijn composities brachten hem veel erkenning en hij zou vrijwel zeker een grotere naam voor zichzelf hebben gemaakt als hij niet op de jonge leeftijd van 35 jaar was gestorven. Op dit album wordt zijn opmerkelijke Cellosonate Op.40 uit de laat Franse Romantiek gepresenteerd.

De Cellosonate Op.80 in A-groot uit 1907 van Charles-Marie Widor (1844-1937) is een grandioos werk bestaande uit drie delen met een prachtige inleiding, die een voorbode is van een sonate vol ideeën. Als je de cellopartij vergelijkt met andere sonates uit die periode, heb je als cellist het gevoel dat Widor zich weinig aantrok van technische beperkingen. Mede door het gebruik van grote intervallen evenaart de cellopartij de pianopartij in virtuositeit. De première van de sonate werd gegeven door Jules Lebeau en de componist op 14 maart 1907 in de salon van Madame Max, die in hetzelfde programma ook Widors Vioolsonate Op.79 aanbood.

Vincent d'Indy (1851-1931) was een Franse componist en organist, dirigent en leraar, muziekcriticus, publicist en betekenisvol publiek figuur. Hij leefde een lang en actief leven in minstens drie tijdperken van de Franse geschiedenis. Hij wordt beschouwd als de grootste vertegenwoordiger van de compositieschool van César Frank. Zijn Sonate voor Cello en Piano Op.84 werd geschreven in 1925 toen d'Indy meer dan 70 jaar oud was. Zijn stijl had belangrijke veranderingen ondergaan in de jaren na zijn pensionering en verhuizing van Parijs naar Zuid-Frankrijk, waar hij een reeks werken componeerde die over het algemeen in een heldere en vrolijke stemming waren. Ondanks de naam heeft deze Sonate in feite de vorm van een baroksuite. Het openingsdeel (Entrée) is elegant en charmant. Dit wordt gevolgd door een Gavotte in Rondo, waarin pizzicato in de cello wordt gebruikt om de luit op te roepen. Het derde deel (getiteld 'Air') wordt gekenmerkt door een zachte en melancholische stemming. De finale (Gigue) is een levendige geactualiseerde vorm van deze barokdans.