Marcus Miller - Laid Black (CD)

Laid Black is een studioalbum van Marcus Miller dat zich kenmerkt door een energieke, ontspannen en veelzijdige mix van jazz, funk, soul, hiphop en r&b. Het album verscheen op CD in het jaar 2018 en laat horen hoe Miller, als bassist en multi-instrumentalist, zijn kenmerkende sound en virtuositeit verder uitdiept. Op Laid Black werkt hij samen met uiteenlopende gastartiesten zoals Trombone Shorty, Selah Sue, Take 6 en Kirk Whalum, wat zorgt voor een gevarieerd en avontuurlijk karakter.

Het album opent met Trip Trap, een track die Miller’s groove-directie uitstekend samenvat. Hier hoor je zijn krachtige baslijnen en ritmische slaps die het fundament vormen voor het ontspannen maar groovende karakter van het album. In Que Sera Sera, een arrangement van het bekende lied, voegt de Belgische zangeres Selah Sue een soulvolle dimensie toe die samenkomt met gospel-achtige achtergrondzang. Deze cover is het enige nummer op het album dat niet door Miller zelf geschreven is, maar juist door de bewerkingen een frisse en eigenzinnige draai krijgt.

Een andere opvallende track is 7-T’s, waarop Trombone Shorty meedoet. Dit nummer combineert de straatstijl van New Orleans met vertrouwde New York-funk. Het resultaat is een uitbundige en toch beheerste jamsessie waarbij de flair van beide artiesten goed naar voren komt. Ook Sublimity (Bunny’s Dream) is noemenswaardig door de sfeervolle accenten van Jonathan Butler, die het nummer een dromerig gevoel en een lichte, etherische toon geeft.

Laid Black is een album dat zich beweegt door uiteenlopende stedelijke genres, van hiphop en trap tot soul, funk, r&b en jazz, zonder de kenmerkende virtuositeit van Marcus Miller uit het oog te verliezen. Zijn basgitaar staat centraal en steunt op een energiek, soms bijna exhibitionistisch spel, waardoor de tracks krachtig en dynamisch blijven. Het merendeel van het album bestaat uit originele composities waarin Miller zijn Tutu-era jazz invloeden samenbrengt met moderne productie en urban grooves.

De gastartiesten dragen allemaal bij aan het karakter van het album, maar het is steeds Miller die de rode draad vormt, zowel compositorisch als muzikaal. Zijn multi-instrumentalisme is duidelijk hoorbaar, zowel in toetsenpartijen als in de arrangementen. Het album duurt ruim vijftig minuten en bestaat uit negen tracks, waarvan Trip Trap, Que Sera Sera en 7-T’s als representatief beschouwd kunnen worden voor de atmosferische en genre-overschrijdende insteek die het geheel kenmerkt.

Laid Black is daarmee een levendige, eigentijdse ode aan urban muziekstijlen, gefilterd door het herkenbare geluid van Marcus Miller. Het album wordt gewaardeerd om zijn funky grooves, subtiele jazz-invloeden en het ontspannen, doch virtuoze spel dat Miller tot een internationaal gerespecteerd muzikant maakt.