Lou Donaldson - Midnight Creeper (LP) (Tone Poet Series)

Midnight Creeper is een LP van Lou Donaldson, een invloedrijke altsaxofonist die bekend staat om zijn bijdrage aan het soul jazz genre. Het album verscheen in 1968 en is een illustratie van Donaldsons kenmerkende stijl: een mix van harde groove, funky ritmes en soulvolle improvisatie. Deze plaat markeert zijn terugkeer naar het Blue Note-label en brengt zijn samenwerking met Hammond B3-organist Lonnie Smith, gitarist George Benson, drummer Idris Muhammad en trompettist Blue Mitchell opnieuw samen. Samen creëren zij een energiek, swingend geluid dat perfect aansluit bij de populariteit van soul jazz in de late jaren zestig.

Het genre van Midnight Creeper wordt gekenmerkt als soul jazz, een stroming die jazz vermengt met invloeden uit rhythm-and-blues, blues en gospel. Dit komt sterk tot uiting in de warme orgelpartijen van Lonnie Smith en de groove-georiënteerde benadering van de ritmesectie. Donaldson had al eerder naam gemaakt als pionier van soul jazz, maar dit album laat horen hoe hij zich in deze periode vooral richtte op het maken van toegankelijke, funky nummers die aansloten bij de dansvloeren van de tijd.

De openingstrack, Midnight Creeper, zet direct de toon met een pakkende melodie en een opzwepende ritme. Dit nummer is een goed voorbeeld van Donaldsons vermogen om jazz te verbinden met de populaire R&B en funk van die periode. Love Power is een ander opvallend stuk; het ritme is sneller, de sfeer uitbundig en er klinkt een haast gospelachtig enthousiasme door de muziek heen. De ballad Elizabeth laat juist de meer lyrische kant van Donaldson horen, met een subtiele, romantische toon en ruimte voor expressieve solo’s van Benson en Smith. Dit zorgt voor balans op het album, tussen energieke grooves en rustige momenten.

Midnight Creeper onderscheidt zich niet door baanbrekende vernieuwing, maar vooral door het speelplezier en de soulvolle energie die de band uitstraalt. Ook de keuze om funky, dansbare nummers centraal te plaatsen was destijds bijzonder succesvol en sloot aan bij een bredere trend binnen jazz. De LP biedt een warm, toegankelijk geluid. Het samenspel tussen de muzikanten is geïnspireerd: Donaldson zelf klinkt nonchalant en trefzeker, Smiths orgel voegt een vettig randje toe, Mitchells trompet geeft extra pit en Benson soleert soepel en elegant. Dit alles maakt het album tot een van de meest aansprekende voorbeelden van soul jazz uit die periode.

Midnight Creeper is een LP die goed past in de discografie van Lou Donaldson en de late jaren zestig, toen jazz zich steeds meer vermengde met populaire dansmuziek. Het album is geliefd bij een breed publiek door de groovende energie, de toegankelijke composities en de uitstekende, ontspannen prestaties van de band. Tracks als Midnight Creeper, Love Power en Elizabeth illustreren het karakter van het album, dat ondanks zijn dansbare insteek trouw blijft aan de jazztraditie van improvisatie en instrumentale virtuositeit. Midnight Creeper is een sfeervolle, funky en gebalanceerde plaat die het soul jazz genre perfect belichaamt.