Lonnie Smith - Breathe (2 LP)

Breathe van Lonnie Smith is een dubbel-lp die het genre jazz, in het bijzonder soul jazz en jazz-funk, volledig omarmt. Dit album verscheen in het jaar 2021 en laat Smith horen op zijn karakteristieke Hammond B-3-orgel, een instrument waarmee hij internationaal erkenning genoot binnen de jazzwereld. Het album is opgenomen tijdens Smiths 75ste verjaardag in de Jazz Standard in New York, waardoor de opname een extra feestelijk en persoonlijk karakter krijgt. Naast de live optredens bevat Breathe ook twee studiotracks, waarop een bijzondere samenwerking te horen is met rockicoon Iggy Pop. Hierdoor krijgt het album een gevarieerd karakter dat zowel traditie als avontuur viert.

Het album blinkt uit in een mix van warme, funky grooves en virtuoze improvisaties. De live-uitvoeringen worden extra kracht bijgezet door een sterke begeleidingsformatie, met Jonathan Kreisberg op gitaar en Johnathan Blake op drums. Tevens zijn op sommige tracks blazers te horen, waaronder John Ellis op saxofoon en Sean Jones op trompet. De aanwezigheid van een hornsectie geeft de muziek een bredere klankkleur en laat het soms de grenzen tussen soul jazz, funk en zelfs pop vervagen. Smiths spel is energiek, maar altijd soepel en inventief. Hij beheerst zowel subtiele ballads als opzwepende jams, waardoor de luisterervaring boeiend blijft van begin tot eind.

Breathe bevat in totaal acht stukken, waarvan een aantal tot Smiths vaste repertoire behoren en enkele een verrassende wending geven aan klassiekers uit het soul- en poprepertoire. Een opvallend nummer is 'Why Can’t We Live Together', een soulklassieker van Timmy Thomas die hier een nieuw leven krijgt met de stem van Iggy Pop. Het resultaat is een meeslepende, ontspannen interpretatie waarin het orgel en de bluesy gitaar de toon zetten, terwijl Pop’s doorleefde vocalen het nummer een rauw randje geven. Een ander bijzonder track is 'Sunshine Superman', origineel van Donovan, die Smith in het verleden al eerder op plaat zette. De versie op Breathe is minder uitbundig en krijgt een haast nonchalante, jazzy invulling waarbij het orgel centraal staat. Ook 'Bright Eyes' springt eruit door de dynamiek tussen het ensemble en de speelse solo-uitvoeringen, waarbij het vakmanschap van zowel Smith als zijn begeleiders centraal staat.

Naast deze tracks kenmerkt het album zich door variatie. Enerzijds zijn er relaxte, bijna meditatieve momenten zoals op de titeltrack, waarin Smith zijn gevoel voor melodie en harmonie tentoonspreidt. Anderzijds zijn er speelsere, ritmische nummers, bijvoorbeeld 'Track 9', dat uitgroeit tot een rokerige, opzwepende jam met gedurfde blazerslijnen en energiek samenspel. De balans tussen live energie en de studio-uitvoeringen maakt dat het album nooit lang in één sfeer blijft hangen, wat de dubbel-lp aantrekkelijk houdt voor een breed publiek.

Breathe is een testament van Smiths onverminderde creativiteit en zijn vermogen om verschillende generaties en stijlen te verbinden. Het album weet het klassieke jazzidioom te vervlechten met soul, funk en popinvloeden, zonder zijn eigen karakter te verliezen. Door de combinatie van de live-energie en de iconische gastbijdrage van Iggy Pop, biedt Breathe een veelzijdige luisterervaring die zowel jazzliefhebbers als avontuurlijke popfanaten zal aanspreken. Het is een album dat Smiths reputatie als pionier en vernieuwer versterkt, terwijl het ook toegankelijk blijft voor een nieuwe generatie luisteraars.