Lone Cat

Het album The Lone Cat van Jesse Fuller is een authentieke en expressieve uiting van het Amerikaanse bluesgenre, met invloeden uit de countryblues en harmonica blues. Jesse Fuller staat bekend om zijn unieke benadering als eenmansorkest: hij speelde gitaar, harmonica, kazoo, en zijn zelfgemaakte instrument, de ‘fotdella’, waarmee hij een vol bandgeluid creëerde als soloartiest. Het album weerspiegelt deze veelzijdigheid en biedt een breed palet aan stijlen, variërend van jazzachtige nummers tot spirituele en traditionele blues.

The Lone Cat werd uitgebracht op cd en is in essentie een verzameling van twaalf tracks waarop Fullers eigen stem, karakteristieke gitaarspel en improvisaties met andere instrumenten centraal staan. Zijn muziek benadrukt het zwarte muzikale erfgoed van de twintigste eeuw, verrijkt met zijn eigen charmante interpretaties en composities. De productie voelt intiem en rauw aan, waarmee Fullers unieke individualiteit duidelijk naar voren komt.

Enkele opvallende nummers op dit album zijn San Francisco Bay Blues, een van Jesse Fullers bekendste composities die uitgroeide tot een klassieker binnen het genre. Dit nummer valt op door de pakkende melodie en het levendige, swingende ritme. John Henry is een ander prominent nummer dat het repertoire van de Amerikaanse folk- en bluestraditie eert, met Fullers karakteristieke virtuositeit op de gitaar. Een derde noemenswaardig nummer is Leavin’ Memphis, waarin Fullers zang en gitaarspel elkaar moeiteloos aanvullen en het melancholische karakter van de blues bezegelen.

The Lone Cat kwam oorspronkelijk uit in het jaar 1961 en wordt gezien als een belangrijk document in de Amerikaanse bluesgeschiedenis. Jesse Fuller weet met dit album niet alleen een muzikaal tijdsbeeld te schetsen, maar ook de mogelijkheden en energie van een veelzijdig soloartiest te laten horen.