Live Rough and More

Live Rough And More is een livealbum van Kevin Coyne, opgenomen in Bremen in Duitsland, dat een goed beeld geeft van zijn unieke stijl en intensiteit. Dit album valt binnen het genre rock met duidelijke invloeden uit de blues en een vleugje jazzrock, vooral door de uitgesponnen improvisaties van Coyne en zijn band. Coyne staat bekend om zijn rauwe, emotioneel beladen vocalen en zijn compromisloze benadering van songwriting, wat op dit album goed te horen is.

Het album werd opgenomen tijdens een optreden in 1985 in de Schauburg in Bremen, toen Coyne al een jaar in Duitsland woonde. Op dit moment beleefde hij persoonlijk een nieuw begin na zware periodes van persoonlijke tegenslagen, wat zich weerspiegelt in de intensiteit en openheid van zijn performance. Zijn band bestond destijds uit Dave Sheen op drums, Peter Kirtley op gitaar en Steve Lamb op basgitaar. De opnames kenmerken zich door een heldere live sound en een voelbare interactie met het publiek.

Live Rough And More bevat veertien nummers die Coynes brede muzikale palet laten horen. Tracks als The House on the Hill, Sunday Morning Sunrise en Dark Dance Hall springen eruit. The House on the Hill is een energieke liveversie van een van zijn bekendste nummers, waarin Coyne zijn typerende dramatische zang volledig benut. Sunday Morning Sunrise is een uitgesponnen, bijna zeven minuten durend hoogtepunt van het album waarin de band ruimte krijgt voor improvisatie. Dark Dance Hall is een veelzeggend voorbeeld van Coynes vermogen om met minimale middelen een intense sfeer op te roepen.

Naast eigen composities brengt Coyne ook een klassieker als Singing the Blues, waarmee hij zijn affiniteit met de Amerikaanse blues- en rocktraditie onderstreept. Het album wordt gedragen door Coynes onmiskenbare stemgeluid, zijn expressieve voordracht en de muzikale vrijheid van de begeleiders. Daardoor blijft de muziek spannend en emotioneel geladen.

Live Rough And More werd oorspronkelijk uitgebracht op CD en geldt als een bijzonder krachtig live document van Coyne in de jaren tachtig. Het album toont niet alleen zijn persoonlijke veerkracht, maar ook zijn alsmaar voortdurende zoektocht naar artistieke vrijheid — een kenmerk dat Coyne tot een cultheld maakt binnen het rockgenre.