Lionel Handy, Jennifer Walsh - British Cello Works - Volume 2 (CD)

Een vervolg op het British Cello Works project. Deze release bevat werken van Ethel Smyth, Frederick Delius, Armstrong Gibbs en Benjamin Britten uitgevoerd door cellist Lionel Handy en pianiste Jennifer Walsh (née Hughes).

In haar A mineur Sonate, op.5 verkiest Ethel Smyth expressiviteit boven virtuositeit, en benadrukt ze de warme en lyrische toon van de cello. De piano speelt een sleutelrol in alle drie de delen en wordt vaak uitgenodigd om het hoofdonderwerp te presenteren in plaats van slechts een ondersteunende rol te spelen bij de cellolijn.

De Cellosonate is een van Delius' meest bevredigende kamermuziekwerken en onderscheidt zich door de expressieve kracht die beide instrumenten tegelijkertijd inbrengen, waarbij de cello een zangerige, langgerekte lijn ontvouwt, terwijl de piano de hoofdgedachte presenteert. Een tweede hoofdthema, geïntroduceerd door de cello over de kabbelende, gearpeggieerde akkoorden van de piano, is openhartiger en scherper gedefinieerd.

Een niet nader toegeschreven recensie van Gibbs' Cellosonate in E, gepubliceerd in The Musical Times in 1953, vond het 'een ideaal werk voor cellisten die iets eigentijds willen om hun techniek op te ontwikkelen, want de moeilijkheden zijn van het soort dat oefening loont'. Dankzij deze opname van het werk, meer dan zeventig jaar na de voltooiing ervan, hebben hedendaagse luisteraars nu de kans om de melodische kracht, het ingetogen formele kunstenaarschap en de dankbare schrijfwijze voor beide instrumenten te waarderen.

Brittens Cellosonate is een uitdagend, bravourestuk dat enorm profiteert van de natuurlijke affiniteit tussen componist en cellist Mstislav Rostropovitsj. De relatie zou Britten inspireren tot nog vier grote werken voor Rostropovitsj, die over het werk schreef: 'Dit is een sonate vol verrassingen, vernieuwingen voor elke cellist, geschenken voor de musicus die vrijelijk uit de hoorn des overvloeds vloeien. We ontmoeten niet alleen een nieuwigheid in vingerwerk maar, wat het belangrijkste is, een nieuw soort expressieve en diepgaande dramatische compositie'.