Leading Men Don't Dance

Leading Men Don’t Dance is een album uitgevoerd door de originele Off-Broadway-cast en uitgebracht op cd in het genre musical/theater. De opname brengt vijf ervaren Broadway-acteurs samen: Ron Raines, George Dvorsky, Richard Muenz, Scott Holmes en Byron Nease. Zij presenteren een revue waarin het archetype van de mannelijke hoofdrolspeler op het toneel wordt getypeerd, vaak met een knipoog naar hun ego, ijdelheid en typisch theatraal charisma.

Het album bevat in totaal achttien nummers en duurt ruim een uur. De muziek is live opgenomen, wat goed hoorbaar is in de spontane sfeer en de sterke vocale prestaties. De arrangementen zijn vakkundig verzorgd en laten het karakter van elke zanger optimaal tot zijn recht komen. De grootste kracht van deze cd ligt in de combinatie van solistische bijdragen en gezamenlijke nummers, waardoor het geheel afwisselend en levendig blijft.

Onder de opvallende tracks bevindt zich het titelnummer Leading Men Don’t Dance, dat samen met Stout-Hearted Men een krachtige opening vormt. Zij zetten direct de toon voor een avond muzikale theaternostalgie. Een ander bekend en geliefd nummer is They Call The Wind Maria—een klassieker uit de Amerikaanse musicaltraditie die hier met gevoel en overtuiging wordt gebracht. Ook de ballad This Nearly Was Mine uit South Pacific is op het album te horen; de emotionele geladenheid van dit lied wordt bijzonder mooi vertolkt door de cast.

Het repertoire op Leading Men Don’t Dance bestaat uit hoogtepunten uit het klassieke en moderne musicalrepertoire. Elk nummer wordt gekenmerkt door een mix van humor, reflectie en zangtechnisch vakmanschap. Door zowel populaire als minder bekende songs te combineren, biedt het album een breed spectrum aan stijlen en sferen. Daarmee spreekt het zowel de doorgewinterde musicalfan als de nieuwsgierige luisteraar aan.

Leading Men Don’t Dance verscheen in het jaar 1997 op cd, en geldt sindsdien als een muzikaal eerbetoon aan de grote mannelijke sterren van het theaterpodium. De opnamestraal vitaliteit en speelsheid uit, waardoor het album tot de hoogtepunten binnen het genre behoort.