Le Vieux Fusil

Montauban, 1944. De invasie van Amerikaanse en Britse troepen heeft plaatsgevonden, de Duitsers in Frankrijk zijn in grote verwarring. Alleen de Franse collaborerende militaire organisatie Milice gelooft nog in een goede afloop. Dokter Julian Dandieu (Philippe Noiret) heeft het druk met alle gewonden die het ziekenhuis te verwerken krijgt. Dankzij de oprukkende geallieerden komen er steeds meer bij. Julian besluit zijn vrouw (Romy Schneider) en dochter de stad uit te laten brengen, naar zijn kasteel op het platteland. Hij verwacht dat ze daar veilig zullen zijn voor een eventueel bombardement. Wanneer hij enkele dagen later merkt dat hij ze erg mist, neemt hij zijn auto en rijdt naar ze toe. In het kleine dorpje onder het kasteel doet hij een verschrikkelijke ontdekking. De kerk ligt vol met lijken, en als hij naar de ingang van zijn kasteel rent, worden zijn ergste vermoedens waarheid. Hij neemt vervolgens de beslissing om wraak te nemen op de in zijn kasteel overnachtende Duitse soldaten.

Regisseur Robert Enrico maakte in 1975 de film Le vieux fusil, en mocht een jaar later tijdens de allereerste César-uitreiking de prijs voor de beste film uit de handen van Jean Gabin ontvangen. Tegelijk met die ceremonie werd hoofdrolspeler Philippe Noiret beloond voor zijn rol met de César voor beste acteur. Enrico liet zich voor de film inspireren door de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog in het dorpje Oradour-sur-Glane. Op 10 juni 1944 passeerde een SS-Panzerdivisie het dorp, op de weg naar Normandië. In een dag tijd werden bijna alle 650 inwoners van het dorp zonder duidelijke reden vermoord en een deel van de huizen ging in vlammen op. Le vieux fusil vertelt eenzelfde soort verhaal, op een uiterst persoonlijke en betrokken manier. De film trok bijna drieëneenhalf miljoen bezoekers naar de bioscoop in Frankrijk en kende ook succes in een aantal andere landen.