Laura Claycomb, Barry Banks, London Symphony Orchestra - Orff: Carmina Burana (SACD)

Deze uitvoering van Orffs populaire dramatische cantate Carmina burana werd live opgenomen in het Barbican Centre in november 2007. Richard Hickox dirigeerde het London Symphony Orchestra en het London Symphony Chorus met Laura Claycomb, Christopher Maltman en Barry Banks als solisten. Music OMH schreef over de uitvoering: 'Het London Symphony Orchestra voerde het werk uit met alle toewijding en uitbundigheid die je van hen verwacht. De drie solisten waren uitmuntend, ze zongen met een verenigde dynamische kracht en diepte van expressie die vandaag de dag zeldzaam zijn'. Orff zou rond de tijd van de eerste uitvoering van het werk aan zijn uitgever hebben verklaard: 'Alles wat ik tot nu toe heb geschreven en wat u hebt afgedrukt, kan worden vernietigd. Met Carmina burana beginnen mijn verzamelde werken'. Hij had een sterke belangstelling voor theatrale voorstellingen en zag het werk als een opvoering. De combinatie van glorieus aanstekelijke vulgariteit, afgewisseld met momenten van oprechte schoonheid, heeft de onbetwistbare positie van de partituur als een van de populairste koorwerken van de twintigste eeuw verzekerd. Richard Hickox wordt geïnterviewd op BBC Radio 3's 'In-Tune' ter gelegenheid van de release.


Live opgenomen in het Barbican Centre in november 2007. Richard Hickox dirigeert Carl Orffs immens populaire dramatische cantate Carmina Burana met het London Symphony Orchestra and Chorus en solisten Barry Banks, Laura Claycomb en Christopher Maltman.
Orff zou rond de tijd van de eerste uitvoering van Carmina hebben verklaard: 'Alles wat ik tot nu toe heb geschreven en wat jullie hebben afgedrukt, kan worden vernietigd. Met Carmina Burana beginnen mijn verzamelde werken Hij had een sterke belangstelling voor theatrale voorstellingen en vatte het werk op als een opvoering. Orff kwam op het idee in 1935 toen hij een editie van middeleeuwse liederen onder ogen kreeg, uitgegeven door de dichter Johann Schmeller. De levendige en kleurrijke liederen werden gezongen door de goliards - hedonistische studenten en reizende monniken die hun losbandige bezigheden vierden in schunnige en profane poëzie. De 24 'cantiones profanae' die Orff koos, werden vertaald en de componist zette ze op muziek voor drie vocale solisten, drie koren en een groot orkest met driedubbele houtblazers, twee piano's en niet minder dan vijf percussionisten.

De combinatie van glorieus aanstekelijke vulgariteit, afgewisseld met momenten van oprechte schoonheid, heeft de partituur een onbetwistbare positie bezorgd als een van de populairste koorwerken uit de twintigste eeuw.