La Reverdie - Nox-Lux / France-Angleterre 1200-13 (CD)

EAN: 3464858013075

LA REVERDIES Op de een of andere manier overstijgt LA RERVEDIE het standaardbegrip 'ensemble': het is eerder - zeer filologisch, laten we zeggen - een brigata op de zuiverste Stilnovo-manier; of, om het in nog archaïscher termen te formuleren, een goed functionerende paraige (een uitgebreide familie die gewoonlijk onder hetzelfde dak huist), een goed samenhangende heorôwerod (de Oud-Engelse haardband van kameraden in vrede en oorlog), bijeengehouden door sterke banden van verwantschap, vriendschap en wederzijds respect, een gemeenschap die zich met evenveel plezier verzamelt rond muziekinstrumenten als rond een goed gedekte tafel.LA REVERDIE koestert met trots een aloude gewoonte van zelfvoorzienend werk : zelf haar monothematische programma's uitzoeken, zelf haar documentaire bronnen selecteren en zeven, zelf haar vertalingen maken uit verschillende eerbiedwaardige idiomen, zelf haar muzikale producties ensceneren, zelf haar kostuums en 'filologische' gadgets ontwerpen - en soms zelfs vervaardigen. Deze drukke harmonie is waarschijnlijk slechts een bijprodukt van de hechte familiebanden die de groep binden: twee zusterkoppels, samen met de echtgenoot van een van de dames. Het overweldigende vrouwelijke overwicht is misschien toe te schrijven aan de vroeg geëmancipeerde Zuid-Keltische milieu-achtergronden van de vier jonkvrouwen (de steden Modena en Triëst in Noord-Italië, beide met een Gallisch verleden). In ieder geval komt het regeringssysteem van het consort (waarvan de Italiaans-Slavisch-Duitse etnische melange passend wordt afgerond door de exotische, Pools-Joods-Amerikaanse afkomst van de jonge ridder) neer op een echte, compromisloze democratie, die ijveriger wordt toegepast en gehandhaafd dan in het middeleeuwse IJsland.De groep gedijt ondanks - of moeten we zeggen dankzij ? - de verbluffende heterogeniteit van opleiding, bekommernissen en talenten van haar leden. Het is inderdaad nauwelijks voorstelbaar dat iemand ooit op het idee zou kunnen komen de volgende exemplaren bijeen te brengen : LIVIA CAFFAGNI : een sobere maar vraatzuchtige gregorianiste, die moeiteloos de neumes van eeuwenoude perkamenten en de even raadselachtige technieken van haar verschillende fluiten en vioolspelen beheerst.CLAUDIA CAFFAGNI : een luitiste die zich genadig overgeeft aan zowel vingertop- als plectrum-virtuositeit, die onder een bestuurlijke blik haar tweede natuur verbergt : zij is ook een fervent architectuurhistorica, die in de hoeken en gaten van de ongrijpbare muzikale verhoudingen van oude gebouwen tuurt.ELISABETTA DE'MIRCOVICH : een soepele sopraan en veelbelovend celliste, die Dvořák de rug heeft toegekeerd om zich te wijden aan rebecs en fiddles, en aan het brouwen van estampies en cacce volgens de originele recepten, waarbij zij op slinkse wijze haar vroegere betrokkenheid bij barok en 'Blue Grass' countrymuziek laat vervagen.ELLA DE'MIRCOVICH : een barbaarse filologe-embroederes-miniaturiste, bedreven in runenlore, die heimelijk droomt van een publiek dat dapper genoeg is om te luisteren naar Oud-Engelse elegieën en Oud-Noorse liederen door haar gezongen op de lier, en die zichzelf ondertussen troost met haar harpen.DORON DAVID SHERWIN : een onvermoede, internationaal geprezen specialist van cornetto en stemacrobatiek, die in feite een polyglot van het gevaarlijkste type is (hij beheerst momenteel een tiental talen, volledig voorzien van kleurrijk slang-idioom) ; roekeloos gewijd aan gewaagde percussie-apparaten en aan compositie, van muziek in bijna elke gewenste stijl.Er zijn redenen om te vermoeden dat deze gecombineerde elementen samenzweren om de fans van LA REVERDIE zo griezelig vaak te laten verklaren dat zij zich letterlijk 'meegevoerd' voelen naar een andere tijd, naar een andere innerlijke dimensie. Het ensemble heeft deze suggestieve krachten waarschijnlijk, misschien onbewust, ontwikkeld als gevolg van zijn voortdurende en langdurige frequentering van de Middeleeuwen, van hun collectieve onbewuste en van hun cultuur, zo universeel, zo stalend NewAge een wachtwoord-holistisch.Het eigenlijke doel van de vijf jonge musici is inderdaad niet dat van een pedante etikettering en opslag van archeologische vondsten (en daarom zijn ze, terwijl ze optreden, altijd bezig met de inspanning om de ongevoeligheid van hun strenge filologische benadering van het repertoire te verzachten). Hun ware doel is liefdevolle restauratie, trouwe reconstructie van zulke vondsten, waarvan hun publiek later zal genieten : betekenisvolle, levensvolle fragmenten, die zacht tot het hart spreken uit een wereld ver in de tijd, maar nog niet voor altijd verloren.