Klara Tomljanovic - New Guitar Works (CD)

Het lijkt allemaal heel eenvoudig: een klassieke concertgitaar weegt weinig en kan overal mee naar toe worden genomen, snel klaar om te spelen, nonchalant leunend op je knie. Extra apparatuur zoals een strijkstok of kinsteun etc.: overbodig. Het volume en de reikwijdte van het geluid zijn beperkt, vandaar de mogelijkheid voor de instrumentalist om voor een grote zaal of in een groep op te treden. je vermoedt dat 'klassieke' gitaristen daarom meer in zichzelf gekeerd zijn. Hun eigen oor, dicht bij het instrument, ontvangt muzikale gebeurtenissen, die ze produceren met gevoelige nauwkeurigheid van zorgvuldig gecoördineerde vingerbewegingen met zo min mogelijk ruis en als korte, delicaat vluchtige klanken.

Nou - we moeten waarschijnlijk vergeten wat je tot nu toe hebt gelezen. Want deze verzameling nieuwe werken wil zoiets als het tegendeel bewijzen. Het gaat over macht. Het gaat over fysieke grenservaringen en een geluidsspectrum waarvan het altijd een mysterie blijft hoe het in en met de gitaar wordt gecreëerd. In feite zijn alle hier opgenomen composities geluidsproducties van een speler met een gitaar. Live elektronica en dergelijke komen er niet aan te pas, al zou je dat af en toe wel denken, alleen de een of andere mechanische hulp bij het uitbreiden van de gebruikelijke gitaartechniek.

Klara Tomljanovič kent alle betrokken componisten, sommigen al vele jaren. Misschien is het de daaruit voortvloeiende vertrouwensband die dit uitdagende verschil met de gitaar überhaupt mogelijk maakt. Bovendien was er sprake van een aanhoudende betrokkenheid van zowel de uitvoerder als de componist: de musicus leende de niet-gitaristen een instrument uit haar eigen collectie op lange termijn en, bij gezamenlijke try-outs, haar eigen speelvaardigheid, die zich in decennia had ontwikkeld. Misschien voedden beide de soms halsbrekende drang om te experimenteren. Paradoxaal of niet, wat begon met de persoonlijke vaardigheden, speeltechnieken en fysieke omstandigheden van de solist leidde uiteindelijk tot een immense uitbreiding van hetzelfde.