![Kind of Beethoven - Xavi Torres [CD]](https://media.s-bol.com/m0WznnZv17qO/5KZKGB/1200x1200.jpg)
EAN: 8720299656345
Als een pianist die zeer goed thuis is in twee verschillende muzikale vocabulaires - jazz en klassiek - verkent Xavi Torres nieuwe manieren om deze werelden samen te brengen in zijn eigen interpretaties van Beethovens pianosonates. Met diep respect voor deze sleutelwerken van het klassieke repertoire, eert Torres de composities terwijl hij vrijheid vindt binnen hun structuren. In een subtiel samenspel met basklarinettist Joris Roelofs en drummer Joan Terol verkent Torres patronen en texturen in de stukken, waarbij hij de standaard jazz-benadering vermijdt. In plaats daarvan laat hij ons op een nieuwe manier naar de sonates luisteren, haalt hij passages en details naar boven en verleent hij zijn eigen perspectief en auteurschap aan de tijdloze composities.
Opgegroeid met klassiek en jazz
Nadat hij van zijn zus Neus zijn eerste pianolessen kreeg, werd Xavi Torres al op jonge leeftijd verliefd op het instrument. Hij begon na school klassieke pianolessen te volgen en toen zijn leraar hem de sonates van Beethoven liet horen, was Xavi meteen verkocht. Beethovens creativiteit, dramatiek en humor trokken Torres aan, en tijdens het bestuderen van de werken ontwikkelde hij een groeiende liefde voor de diepte en transcendentie van deze muziek. Als tiener ontwikkelde Torres ook belangstelling voor jazz, blues en improvisatie, en hij besloot dat hij jazzpiano wilde studeren in Barcelona. De vrijheid en de improvisatie in de jazz openden nieuwe werelden voor hem, maar de klassieke muziek bleef een constante in zijn hart. In plaats van voor het een of het ander te kiezen, besloot Torres, toen hij naar Amsterdam ging om zijn master jazz te volgen, tegelijkertijd aan de bachelor klassieke piano te beginnen en zo zijn twee liefdes te combineren.
Na vele jaren afzonderlijk aan de verschillende genres te hebben gewerkt, als veelgevraagd speler in zowel de klassieke als de jazzscene, begon Torres te werken aan het idee om de twee werelden te combineren in een nieuw project. Tijdens zijn studie aan zowel de klassieke als de jazzafdeling had Torres ervaren hoe gescheiden deze twee genres van elkaar zijn, zelfs in scholen waar men de verbinding probeert te leggen. De compositieopdracht van Barcelona's belangrijkste muziekhal "Auditori" om een klassiek stuk opnieuw te bewerken was het definitieve duwtje in de rug om te proberen de kloof te overbruggen, en hij koos ervoor om in een van de belangrijkste werken van de muziekliteratuur te duiken, de Pianosonates van Beethoven.
Werelden samenbrengen
Jazz integreren in de sonates van Beethoven is een uitdaging - Torres wilde ontsnappen aan de meest voor de hand liggende routes die in sommige crossover-projecten worden genomen, waarbij de elementen van een klassiek werk alleen maar worden gebruikt om op te improviseren, of slechts een melodie of harmonische progressie naar de jazz-esthetiek brengen, wat resulteert in de in de jazzwereld gebruikelijke thema-solo-thema-structuur. Als ervaren klassieke speler was Torres zich ervan bewust dat de werken van Beethoven al aanvoelen alsof de componist aan het improviseren was, speels van het een naar het ander overgaand, dan wel door ideeën uitgebreid te ontwikkelen of plotseling te veranderen - en zo de grenzen van de muziek verlegde. Uit eerbied voor de geest van Beethoven koos Torres voor een andere aanpak, waarbij hij dichter bij de structuren blijft die Beethoven creëerde, die hij combineert met verschillende momenten tussendoor, waarbij hij speelt met lagen en texturen. Om dit organisch te kunnen doen, heeft Torres de stukken grondig bestudeerd en zocht hij, zoals hij het noemt, 'het skelet' van de sonates. "Ik vroeg me af: Wat zijn de meest fundamentele elementen van elk werk en hoe kunnen we daar omheen spelen met behoud van de structuur, het kernidee en de intentie van het stuk?" Hij nodigde twee sterspelers uit om de composities als trio te ontwikkelen; Joris Roelofs op basklarinet en Joan Terol op drums - beiden ervaren en subtiele improvisators en musici met jarenlange ervaring.
De resulterende improvisaties en arrangementen vermengen zich op zeer organische wijze met Beethovens oorspronkelijke tekst: Soms speelt Torres de originele partituur, terwijl de anderen daaronder nieuwe lagen creëren, dan herhaalt de groep plotseling een stukje om overheen te improviseren, ontstaat er een nieuwe groove gevormd door een origineel element, of ontwikkelt zich een nieuwe harmonische textuur uit de geschreven tekst, op zo'n manier dat het voor nieuwe luisteraars moeilijk kan zijn om te weten waar het origineel eindigt en de improvisatie begint.
Door Joris Roelofs op basklarinet en Joan Terol op drums erbij te betrekken, heeft Torres de mogelijkheden en texturen om met de sonates te experimenteren aanzienlijk vergroot. Deze uitstekende musici hebben het beste van zichzelf gegeven, zowel in hun spel als in hun creatieve ideeën.
De combinatie van piano, basklarinet en drums is niet erg gebruikelijk. Het houdt het midden tussen een jazzcombo en een kamermuziekgezelschap en geeft Torres de nodige flexibiliteit voor dit project - terwijl de standaard 'hokjes' waarin we geneigd zijn te denken, netjes worden vermeden. Alle drie de musici zijn geweldige improvisatoren, en op het album staan ook een paar stukken in duo, die een mooie afwisseling en dynamiek aan het geheel geven.
Oud en nieuw samenvoegen
In zekere zin is de benadering van de muziek van dit album een weerspiegeling van hoe Torres vindt dat er tegenwoordig meer zaken zouden moeten worden aangevlogen. Niet teveel denken in hokjes, scheidingen, verschillen, maar juist kijken naar wat de jazz en de klassieke wereld bindt, en ze respectvol naar elkaar toebrengen.
In bredere zin ziet Torres ook een diepe polarisatie in de samenleving, verschillende "kanten" met tegenstrijdige meningen die niet gemakkelijk met elkaar communiceren. Volgens Torres is de droom om vanuit oude tradities gemeenschappelijke elementen te vinden en nieuwe ideeën te ontwikkelen met diep respect voor die tradities. Dit project is daar een voorbeeld van: een oud werk bestuderen en iets nieuws creëren door het respectvol en zorgvuldig te combineren met je eigen ideeën. Werelden samenvoegen in plaats van ze tegenover elkaar te zetten - als voorbeeld hoe we kunnen omgaan met verschillende tradities, meningen en ideeën, wanneer die ver uit elkaar lijken te liggen.
Xavi Torres: De jonge pianist, een van de meest gevraagde musici in Europa, heeft klassiek en jazz gestudeerd in Barcelona en het Conservatorium van Amsterdam, heeft verschillende internationale prijzen gewonnen en was finalist bij de Thelonious Monk Jazz Competition in Washington DC, de belangrijkste jazzwedstrijd ter wereld.
Joris Roelofs, een van de grote namen in de Europese jazz, is een Nederlandse musicus met een gerenommeerde discografie, en speelde onder meer regelmatig met Brad Mehldau. Roelofs bestudeerde de werken van Beethoven al in zijn eentje, en werkte ook met Torres aan improvisatie op het conservatorium. "Joris is een musicus van wereldklasse, een geweldige virtuoze improvisator met de basklarinet", zegt Torres. "Hij is in staat om met dat instrument dingen te spelen waarvan je zou denken dat ze niet mogelijk zijn. Hij is conceptueel, harmonisch, ritmisch zeer geavanceerd... maar als hij speelt komt er een soort vuur uit hemzelf dat al die kennis overstijgt, waardoor hij heel spontaan en natuurlijk klinkt."
Joan Terol is een zeer gevoelige en dynamische drummer, en een gemene deler in veel van Torres projecten. Ze leerden elkaar kennen toen ze opgroeiden in de Spaanse jazzscene en spelen sindsdien samen. Torres legt uit: "Joan is mijn muzikale soulmate. We hebben samen meer dan 300 concerten gespeeld en een heleboel albums opgenomen, waaronder mijn drie eerste albums met mijn jazztrio. Er is een diepe muzikale band ontstaan na al die jaren. We houden van veel van dezelfde muziek en delen elkaars interesses. Hij heeft een groot dynamisch bereik en nuances op de drums, terwijl hij heel creatief en precies is." Terol heeft een grote affiniteit met klassieke muziek, wat hem in dit project goed van pas komt.
Torres, Roelofs en Terol vormen een trio met een sterke jazz attitude maar ook met een kamermuzikale inslag, met veel aandacht voor de nuances van de originele tekst. Samen presenteren ze een nieuwe, frisse kijk op Beethovens sonates - in een prachtige balans van texturen, lagen en motieven, die zich niet verliest in improvisatie maar juist een eerbetoon is aan de werken.
Ook bij Amazon
Vergelijk de prijs op Amazon.nl
We mailen je binnen 24 uur een antwoord over de Kind of Beethoven - Xavi Torres [CD]. Geen verkooppraat.
Als een pianist die zeer goed thuis is in twee verschillende muzikale vocabulaires - jazz en klassiek - verkent Xavi Torres nieuwe manieren om deze werelden samen te brengen in zijn eigen interpretaties van Beethovens pianosonates. Met diep respect voor deze sleutelwerken van het klassieke repertoire, eert Torres de composities terwijl hij vrijheid vindt binnen hun structuren. In een subtiel samenspel met basklarinettist Joris Roelofs en drummer Joan Terol verkent Torres patronen en texturen in de stukken, waarbij hij de standaard jazz-benadering vermijdt. In plaats daarvan laat hij ons op een nieuwe manier naar de sonates luisteren, haalt hij passages en details naar boven en verleent hij zijn eigen perspectief en auteurschap aan de tijdloze composities.
Opgegroeid met klassiek en jazz
Nadat hij van zijn zus Neus zijn eerste pianolessen kreeg, werd Xavi Torres al op jonge leeftijd verliefd op het instrument. Hij begon na school klassieke pianolessen te volgen en toen zijn leraar hem de sonates van Beethoven liet horen, was Xavi meteen verkocht. Beethovens creativiteit, dramatiek en humor trokken Torres aan, en tijdens het bestuderen van de werken ontwikkelde hij een groeiende liefde voor de diepte en transcendentie van deze muziek. Als tiener ontwikkelde Torres ook belangstelling voor jazz, blues en improvisatie, en hij besloot dat hij jazzpiano wilde studeren in Barcelona. De vrijheid en de improvisatie in de jazz openden nieuwe werelden voor hem, maar de klassieke muziek bleef een constante in zijn hart. In plaats van voor het een of het ander te kiezen, besloot Torres, toen hij naar Amsterdam ging om zijn master jazz te volgen, tegelijkertijd aan de bachelor klassieke piano te beginnen en zo zijn twee liefdes te combineren.
Na vele jaren afzonderlijk aan de verschillende genres te hebben gewerkt, als veelgevraagd speler in zowel de klassieke als de jazzscene, begon Torres te werken aan het idee om de twee werelden te combineren in een nieuw project. Tijdens zijn studie aan zowel de klassieke als de jazzafdeling had Torres ervaren hoe gescheiden deze twee genres van elkaar zijn, zelfs in scholen waar men de verbinding probeert te leggen. De compositieopdracht van Barcelona's belangrijkste muziekhal "Auditori" om een klassiek stuk opnieuw te bewerken was het definitieve duwtje in de rug om te proberen de kloof te overbruggen, en hij koos ervoor om in een van de belangrijkste werken van de muziekliteratuur te duiken, de Pianosonates van Beethoven.
Werelden samenbrengen
Jazz integreren in de sonates van Beethoven is een uitdaging - Torres wilde ontsnappen aan de meest voor de hand liggende routes die in sommige crossover-projecten worden genomen, waarbij de elementen van een klassiek werk alleen maar worden gebruikt om op te improviseren, of slechts een melodie of harmonische progressie naar de jazz-esthetiek brengen, wat resulteert in de in de jazzwereld gebruikelijke thema-solo-thema-structuur. Als ervaren klassieke speler was Torres zich ervan bewust dat de werken van Beethoven al aanvoelen alsof de componist aan het improviseren was, speels van het een naar het ander overgaand, dan wel door ideeën uitgebreid te ontwikkelen of plotseling te veranderen - en zo de grenzen van de muziek verlegde. Uit eerbied voor de geest van Beethoven koos Torres voor een andere aanpak, waarbij hij dichter bij de structuren blijft die Beethoven creëerde, die hij combineert met verschillende momenten tussendoor, waarbij hij speelt met lagen en texturen. Om dit organisch te kunnen doen, heeft Torres de stukken grondig bestudeerd en zocht hij, zoals hij het noemt, 'het skelet' van de sonates. "Ik vroeg me af: Wat zijn de meest fundamentele elementen van elk werk en hoe kunnen we daar omheen spelen met behoud van de structuur, het kernidee en de intentie van het stuk?" Hij nodigde twee sterspelers uit om de composities als trio te ontwikkelen; Joris Roelofs op basklarinet en Joan Terol op drums - beiden ervaren en subtiele improvisators en musici met jarenlange ervaring.
De resulterende improvisaties en arrangementen vermengen zich op zeer organische wijze met Beethovens oorspronkelijke tekst: Soms speelt Torres de originele partituur, terwijl de anderen daaronder nieuwe lagen creëren, dan herhaalt de groep plotseling een stukje om overheen te improviseren, ontstaat er een nieuwe groove gevormd door een origineel element, of ontwikkelt zich een nieuwe harmonische textuur uit de geschreven tekst, op zo'n manier dat het voor nieuwe luisteraars moeilijk kan zijn om te weten waar het origineel eindigt en de improvisatie begint.
Door Joris Roelofs op basklarinet en Joan Terol op drums erbij te betrekken, heeft Torres de mogelijkheden en texturen om met de sonates te experimenteren aanzienlijk vergroot. Deze uitstekende musici hebben het beste van zichzelf gegeven, zowel in hun spel als in hun creatieve ideeën.
De combinatie van piano, basklarinet en drums is niet erg gebruikelijk. Het houdt het midden tussen een jazzcombo en een kamermuziekgezelschap en geeft Torres de nodige flexibiliteit voor dit project - terwijl de standaard 'hokjes' waarin we geneigd zijn te denken, netjes worden vermeden. Alle drie de musici zijn geweldige improvisatoren, en op het album staan ook een paar stukken in duo, die een mooie afwisseling en dynamiek aan het geheel geven.
Oud en nieuw samenvoegen
In zekere zin is de benadering van de muziek van dit album een weerspiegeling van hoe Torres vindt dat er tegenwoordig meer zaken zouden moeten worden aangevlogen. Niet teveel denken in hokjes, scheidingen, verschillen, maar juist kijken naar wat de jazz en de klassieke wereld bindt, en ze respectvol naar elkaar toebrengen.
In bredere zin ziet Torres ook een diepe polarisatie in de samenleving, verschillende "kanten" met tegenstrijdige meningen die niet gemakkelijk met elkaar communiceren. Volgens Torres is de droom om vanuit oude tradities gemeenschappelijke elementen te vinden en nieuwe ideeën te ontwikkelen met diep respect voor die tradities. Dit project is daar een voorbeeld van: een oud werk bestuderen en iets nieuws creëren door het respectvol en zorgvuldig te combineren met je eigen ideeën. Werelden samenvoegen in plaats van ze tegenover elkaar te zetten - als voorbeeld hoe we kunnen omgaan met verschillende tradities, meningen en ideeën, wanneer die ver uit elkaar lijken te liggen.
Xavi Torres: De jonge pianist, een van de meest gevraagde musici in Europa, heeft klassiek en jazz gestudeerd in Barcelona en het Conservatorium van Amsterdam, heeft verschillende internationale prijzen gewonnen en was finalist bij de Thelonious Monk Jazz Competition in Washington DC, de belangrijkste jazzwedstrijd ter wereld.
Joris Roelofs, een van de grote namen in de Europese jazz, is een Nederlandse musicus met een gerenommeerde discografie, en speelde onder meer regelmatig met Brad Mehldau. Roelofs bestudeerde de werken van Beethoven al in zijn eentje, en werkte ook met Torres aan improvisatie op het conservatorium. "Joris is een musicus van wereldklasse, een geweldige virtuoze improvisator met de basklarinet", zegt Torres. "Hij is in staat om met dat instrument dingen te spelen waarvan je zou denken dat ze niet mogelijk zijn. Hij is conceptueel, harmonisch, ritmisch zeer geavanceerd... maar als hij speelt komt er een soort vuur uit hemzelf dat al die kennis overstijgt, waardoor hij heel spontaan en natuurlijk klinkt."
Joan Terol is een zeer gevoelige en dynamische drummer, en een gemene deler in veel van Torres projecten. Ze leerden elkaar kennen toen ze opgroeiden in de Spaanse jazzscene en spelen sindsdien samen. Torres legt uit: "Joan is mijn muzikale soulmate. We hebben samen meer dan 300 concerten gespeeld en een heleboel albums opgenomen, waaronder mijn drie eerste albums met mijn jazztrio. Er is een diepe muzikale band ontstaan na al die jaren. We houden van veel van dezelfde muziek en delen elkaars interesses. Hij heeft een groot dynamisch bereik en nuances op de drums, terwijl hij heel creatief en precies is." Terol heeft een grote affiniteit met klassieke muziek, wat hem in dit project goed van pas komt.
Torres, Roelofs en Terol vormen een trio met een sterke jazz attitude maar ook met een kamermuzikale inslag, met veel aandacht voor de nuances van de originele tekst. Samen presenteren ze een nieuwe, frisse kijk op Beethovens sonates - in een prachtige balans van texturen, lagen en motieven, die zich niet verliest in improvisatie maar juist een eerbetoon is aan de werken.
De Kind of Beethoven - Xavi Torres [CD] is een product van Kind of Beethoven. Op deze pagina vind je de volledige productinformatie, actuele prijzen en reviews.
De Kind of Beethoven - Xavi Torres [CD] is momenteel verkrijgbaar vanaf € 21,95 bij Bol.com. Prijzen kunnen dagelijks wisselen.
De Kind of Beethoven - Xavi Torres [CD] heeft (nog) geen eigen reviewscore. Op Productvraag staat gemiddeld een waardering van 4,85/5 op basis van 1178 reviews van bezoekers.
De Kind of Beethoven - Xavi Torres [CD] is verkrijgbaar bij Bol.com. Klik op een aanbieder om direct naar de productpagina te gaan.
De prijzen worden dagelijks automatisch ververst vanuit onze partnerwebshops. De definitieve prijs inclusief eventuele acties zie je op de webshop zelf.
Productvraag verzamelt productinformatie, prijzen en reviews van Nederlandse webshops op één plek. Zo kun je snel zien wat een product kost, wat gebruikers ervan vinden en waar je het kunt kopen.
