Kim Simmonds & Savoy Brown - Devil To Pay (CD)

Kim Simmonds & Savoy Brown’s album Devil To Pay is een overtuigend voorbeeld van Britse bluesrock. Het album werd uitgebracht als CD en bevat dertien nummers die zich uitstrekken over bijna een uur, waarmee het rijke oeuvre van Kim Simmonds wordt uitgebreid. Simmonds, oprichter en lange tijd gezicht van Savoy Brown, brengt met deze plaat een robuuste verzameling eigen composities die naadloos aansluiten bij het kenmerkende geluid waarvoor de band bekendstaat.

Devil To Pay is diep geworteld in het bluesgenre, maar laat daarnaast veel invloeden horen uit de klassieke rock. Zowel in het gitaarspel als in de ritmesectie worden krachtige riffs en ontspannen, soms gruizige grooves gecombineerd. Het album opent met Ain’t Got Nobody, een langzaam en meeslepend bluesnummer waarin het gitaarspel van Simmonds centraal staat. Zijn frasering en gevoel voor melodie worden hier sterk belicht, met een smeekbede om een verloren geliefde terug te krijgen. Vervolgens schiet het tempo omhoog bij Bad Weather Brewing, een shuffle met opzwepende drums en een funky baslijn die de sfeer energiek houdt en het blueskarakter versterkt.

Een andere opvallende track is Grew Up In The Blues, waarin Simmonds autobiografisch terugblikt op zijn muzikale roots. Het nummer straalt de authenticiteit uit van een muzikant die zijn hele leven in het teken van de blues heeft gesteld. Ook Oh Rosa, waarin de mondharmonica een prominente rol speelt, laat horen hoe Savoy Brown de traditionele blues een moderne twist weet te geven. Het album blijft gedurende alle tracks trouw aan het gevoel van melancholie, verlangen en ruwe energie die de blues kenmerkt, maar wisselt dit steeds af met dynamische rockinvloeden.

Devil To Pay is een album dat laat zien waarom Savoy Brown, onder leiding van Kim Simmonds, tot de klassiekers van het genre gerekend mag worden. De band heeft door de jaren heen talloze bezettingswisselingen gekend, maar de constante factor Simmonds drukt een onmiskenbare stempel op het geluid. De productie is helder en de instrumentatie uitgebalanceerd, waardoor het karakteristieke gitaarspel en de expressieve zang duidelijk naar voren komen. Het album is daarmee niet alleen een eerbetoon aan het bluesverleden van de band, maar ook een levendig bewijs dat het genre nog steeds springlevend is en zich weet te vernieuwen zonder de roots te verliezen.