Kid Cudi - Entergalactic (CD)

Entergalactic is een album van Kid Cudi uit 2022, speciaal uitgebracht als cd en bekend geworden door de gelijknamige Netflix-animatie. Het album vertegenwoordigt een opvallende mix van hiphop en moderne R&B, met duidelijke invloeden uit psychedelische trap. Deze plaat kenmerkt zich door een toegankelijk en licht experimenteel geluid, waarbij synthesizers, warme baslijnen en soulvolle zangpartijen centraal staan.

Qua stijl keert Kid Cudi op Entergalactic deels terug naar zijn kenmerkende sound uit zijn befaamde Man on the Moon-periode, maar dan met een meer volwassen en ontspannen sfeer. In tegenstelling tot eerdere projecten richt hij zich hier minder op existentiële worstelingen en meer op gevoelens van hoop, liefde en zelfacceptatie. De productie is grotendeels in handen van zijn vaste producer Dot Da Genius, wat zorgt voor een consistent en herkenbaar klankbeeld. Door het ontbreken van acts of aparte hoofdstukken – iets wat vaak voorkwam op zijn eerdere albums – voelt het album vloeiender en compacter aan, met een totale speelduur van minder dan drie kwartier.

Het album opent met aanstekelijke ritmes en melodieën, zoals te horen op de single Do What I Want, een energiek anthem waarin Cudi zijn onafhankelijkheid en vrijheid viert. Ook op Livin’ My Truth staat positiviteit centraal; dit nummer ontstond uit een freestyle tijdens de Kids See Ghosts-sessies en onderstreept Cudi’s groeiende mentale balans. Diens samenwerking met Ty Dolla $ign op Willing To Trust vormt een van de hoogtepunten. Hier hoor je een meer dromerige, R&B-georiënteerde Cudi, waarbij het verlangen naar een diepe menselijke connectie centraal staat. De chemie tussen beide artiesten, gecombineerd met gelaagde synths en warme vocalen, zorgt voor een van de betere moderne liefdesliedjes op de plaat.

Naast deze tracks springt Can’t Believe It eruit als een rapnummer dat Cudi’s vintage stijl uit Man on the Moon II in herinnering roept, met herkenbare melodieën en zelfverzekerde raps. Verder zijn Somewhere to Fly en Burrow – beide met Don Toliver – voorbeeldig voor de relaxedere, andere wereldse vibe die door het hele album voelbaar is. Over het geheel klinkt Entergalactic consistent, zonder veel scherpe randen of muzikale risico’s: Cudi speelt duidelijk in zijn veilige zone, waardoor de plaat prettig wegluistert en nergens echt uit de bocht vliegt. Voor sommigen kan het daardoor wat vrijblijvend aanvoelen, maar de coherente productie en sterke samenwerkingen maken het tot een solide luisterervaring.

Entergalactic balanceert moeiteloos tussen hiphop, moderne R&B en psychedelische invloeden, en weet ondanks zijn relatieve eenvoud vooral te overtuigen door oprechtheid en vakmanschap. Het album toont Kid Cudi op zijn meest volwassen, waarbij hij beter dan ooit in staat lijkt positieve emoties en persoonlijke groei via muziek over te brengen. Het resultaat is een toegankelijke plaat vol dromerige sferen, sterke melodieën en een duidelijke link tussen het audiowerk en het visuele verhaal van de Netflix-serie.