Katy J Pearson - Sound Of The Morning (CD)

Katy's debuutalbum Return, uitgebracht in november 2020, maakte haar van een nieuwkomer uit Bristol naar een kritisch bejubelde doorbraakster, die shows uitverkoopt in het Verenigd Koninkrijk. Geprezen voor 'de arresterende kwaliteit van [haar] Kate Bush-meets-Dolly Parton vocale door The Times, bestempeld als 'het vinden van menselijkheid in elk moment' door DIY en met de leadsingle 'Take Back The Radio' beschreven als 'een feest van pure vreugde' in de Guardian, temidden van de sombere tol van de lockdown, begon iets aan dit merkwaardig optimistische album echt begon te resoneren.
Het voelt dan ook passend dat, na het leveren van een auditieve balsem op precies het juiste moment met haar eerste album, de opvolger een wereld weerspiegelt die bruist van nieuwsgierigheid, terug in en haar horizon wil verbreden. Als Pearsons buitenschoolse activiteiten in de afgelopen maanden hebben laten zien dat ze een teen in een veelheid van genres kan steken - ze verzorgde gastvocalen op Orlando Weeks' recente album 'Hop Up'; ze dook op met Yard Act voor een samenwerking op het End of the Road festival; zingen op trad-folk collectief Broadside Hacks' 2021 project 'Songs Without Authors' - en het aankomende tweede album Sound of the Morning die geest neemt en ermee doorgaat. Het is nog steeds Katy J Pearson (lees: moeiteloos charmant, vol van hart en geleid door die onnavolgbare vocale), maar het is Katy J Pearson duwen zichzelf muzikaal en tekstueel in nieuwe wateren.
Het is een album dat zich net zo comfortabel voelt in de meer laid-back, Real Estate-esque melodieën van leadsingle 'Talk Over Town' - een nummer dat probeert om haar recente ervaringen, van 'Katy uit Gloucester te zijn, maar dan Katy J Pearson te zijn die deze nieuwe buzzy artiest is' - als het koesteren in de Amerikaanse indie pop van 'Float', geschreven met oude vriend Oliver Wilde van Pet Shimmers, of experimenteren met de met de levendige koperblazers van 'Howl', waarin Orlando de gunst terugbetaalt met een vocale gastrol.
Dit alles zorgt voor een plaat die steeds minder bang is om de donkere kanten van het leven te verkennen, maar die dat doet met een openheid die vol licht is. Als artiest die beweert 'altijd te streven naar de bitterzoetheid van de dingen', doet Sound of the Morning precies dat de hand van de luisteraar en leidt hen door het goede en het slechte, als het muzikale equivalent van een arm om de schouder. 'Ik wil dat mensen dingen voelen met mijn muziek, maar ik wil mijn luisteraars niet te veel trauma bezorgen,' merkt ze op met een brutale glinstering. 'Counseling is duur, dus je moet je gevechten kiezen...'