Karl Jenkins - Quirk (The Concertos) (CD)

Karl Jenkins - Quirk (The Concertos) is een album binnen het klassieke genre, met een duidelijke focus op het concerto als muzikale vorm. Op deze CD laat Jenkins zich van zijn meest innovatieve en veelzijdige kant zien, waarbij hij verschillende solisten en instrumentgroepen centraal stelt in hedendaagse bewerkingen van het concerto.

Het album bevat een viertal concertante werken. Elk werk biedt een eigen klankwereld en karakter, uiteenlopend van traditioneel tot eigenzinnig modern. Zo is 'Over the Stone' een dubbel harpconcert waarin twee harpen samenspelen met orkest en waarin Jenkins de lyrische en ritmische mogelijkheden van dit instrument optimaal benut. 'La Folia' is een concerto voor marimba en strijkers en kent een prominente rol voor de ritmische subtiliteit en warme klankkleuren die de marimba kan bieden. In deze stukken presenteert Jenkins een rijke verscheidenheid aan klanken en stijlen, maar altijd met een duidelijke melodische kern.

Het titelstuk van het album, 'Quirk', is geschreven als concertante voor fluit, toetsen en percussie. Dit werk bestaat uit meerdere delen die variëren van energiek tot ingetogen, en laat onder meer de delen 'Snap', 'Raga Religioso' en 'Chasing The Goose' horen als hoogtepunten. Deze delen illustreren Jenkins’ speelse en toegankelijke componeerstijl waarin ritmes en melodieën met elkaar wedijveren in een kleurrijk spectrum aan klanken. 'Chasing The Goose' valt op door zijn lichtvoetige ritmiek en pakkende fluitlijnen.

Een ander kenmerkend werk op het album is 'Sarikiz', een vioolconcert dat in drie delen is opgedeeld. Opvallend hierin is de expressieve solopartij, gedragen door het orkest, waarbij oosterse melodieën en West-Europese harmonieën in elkaar vloeien. Het werk verleent het album een wereldlijke sfeer en verweeft verschillende muzikale tradities met elkaar.

Het album werd uitgebracht op CD in het jaar 2008 en valt binnen de klassieke en orkestrale muziek met een nadrukkelijke moderne inslag. Centraal staat steeds de dialoog tussen solist en orkest, waarbij Jenkins telkens opnieuw het genre van het concerto weet te vernieuwen met verrassende instrumentaties en melodische vondsten. Het resultaat is een toegankelijke, doch originele bijdrage aan het eigentijdse klassieke repertoire, geschikt voor wie vertrouwd is met Jenkins’ eerdere werk maar ook voor liefhebbers van nieuwe klassieke muziek die openstaan voor verfrissende invloeden en crossovers.