Kai Schumacher - Rausch (LP)

Er zijn niet veel klassieke musici die op hun Facebook-account een Berlijns electro-punk album uit 1993 aanprijzen. Of de 25e sterfdag van Grunge-meesterbrein Kurt Cobain vieren met een link naar zijn sleutelnummer 'Lithium'. Of het nu Atari Teenage Riot of Nirvana is, pianist Kai Schumacher beweegt zich stilistisch zelfverzekerd en met kennis van zaken in de sferen van de populaire muziek.

Schumacher waardeert progressieve benaderingen, maar zou nooit op het idee komen om starre grenzen te trekken tussen pop en avant-garde. Sinds 2009 heeft hij vier soloalbums uitgebracht. Daaronder 'Transcriptions' uit 2012, waarop hij grunge- en indierocknummers vertaalde voor de piano. 'RAUSCH' is nu voor het eerst de focus op zijn eigen composities. Schumacher doet het zonder overdubs, er wordt helemaal geen elektronica gebruikt. In plaats daarvan heeft hij zijn instrument analoog geprepareerd, d.w.z. het mechaniek en de snaren van de piano zo gemanipuleerd dat er bewust 'rare' tonen ontstaan.

Zelfs de keuze van de woorden voor de nummers gaat verder dan het gebruikelijke formaat. Songtitels zoals die van de eerste single 'BRNFCK' zouden eerder in de sfeer van metal of techno thuishoren. Zoals 'RAUSCH' als albumtitel überhaupt opzettelijk dubbelzinnigheden toelaat. Gaat het over overdaad? Moet de sobere alledaagse wereld vervaagd worden door de muziek? Bevinden we ons in een staat van zinnelijke overdrijving als we luisteren? Kai Schumacher laat de voorwaarden dansen, laat ze zweven, speelt een spel met de akoestische perceptie. Dit alles met een 'kapotte' piano...