Jonny Greenwood - Spencer (Original Motion Picture Soundtrack) (LP)

Spencer (Original Motion Picture Soundtrack) is een album gecomponeerd door Jonny Greenwood voor de gelijknamige film over prinses Diana, geregisseerd door Pablo Larraín. Greenwood, bekend van Radiohead én als gevierd componist van filmscores, creëert met dit album een uniek klanklandschap dat zich onderscheidt door de opvallende combinatie van barokmuziek en free jazz. Het album verscheen als LP in het jaar 2021.

Het genre van deze soundtrack laat zich het beste typeren als een mix van klassieke muziek en jazz, met invloeden van zowel barokke orkestklanken als anarchistische improvisatie uit de jazz. Greenwood wilde niet de traditie volgen van historische biopics die zich beperken tot koninklijke barok, maar wilde juist ruimte maken voor de emotionele chaos die het leven van Diana kenmerkte. Hierdoor klinkt het album enerzijds statig en klassiek, maar vermengt het zich steeds weer met onverwachte, experimentele jazzmotieven die de onrust en spanningen van het hoofdpersonage spiegelen.

Op de LP bevinden zich veertien composities waarin Greenwood’s stijl continu heen en weer beweegt tussen ingetogen elegantie en ontregelende dissonantie. Een belangrijk nummer is Arrival, waarin dreigende pijporgels overgaan in een strijkensemble, dat al snel opschuift naar een spannender, jazzy improvisatie met onder meer piano, bas en trompet. Hiermee vangt Greenwood de innerlijke strijd van Diana, die zich gevangen voelt in vorm en traditie, terwijl daaronder chaos en emotie borrelen.

Een ander opvallend nummer is The Pearls. Het stuk begint met een statige opening door een strijkkwartet en transformeert langzaam naar een duisterer, stormachtig geluid. Greenwood weet zo de spanning van een koninklijk diner waarin Diana het psychologisch moeilijk heeft, hoorbaar te maken. Dezelfde subtiele menging van stijlen keert terug in New Currency, waarin het romantische karakter van de barok wordt gecombineerd met een contemplatieve, soms mistige jazztrompet en klavecimbel.

Het album als geheel is te omschrijven als een experimentele, gedurfde soundscape die barokke grandeur verbindt met vrije jazz, en daarmee het psychologische portret van Diana kracht bijzet. Greenwood bewijst hier opnieuw dat hij klassieke elementen en moderne klanken kan versmelten tot een origineel en expressief geheel, perfect passend bij het drama en de emotie van de film Spencer.