John Tomlinson - Michelangelo In Song (CD)

Als de naam Michelangelo valt, is dat meestal in verband met onbetwiste meesterwerken als het standbeeld van David voor het Palazzo Vecchio in Florence (het origineel bevindt zich nu in de galerie van Accedemia) of de legendarische koepel van de Sixtijnse Kapel in de Sint-Pietersbasiliek in Rome. Minder mensen weten misschien dat Michelangelo ook een groot aantal gedichten schreef, waaronder madrigalen en sonnetten, waarvan sommige op muziek werden gezet door illustere componisten als Benjamin Britten, Hugo Wolf en Dmitri Sjostakovitsj.

De internationaal geprezen bas Sir John Tomlinson en pianist David Owen Norris hebben deze liederen al vele malen uitgevoerd tijdens hun Michelangelo avonden. Op deze avonden wordt de zestiende-eeuwse Michelangelo door Tomlinson geportretteerd in geactualiseerde vorm, als een negentiende-eeuwse schilder in zijn atelier, die zijn oude papieren en gedichten bekijkt en ze stuk voor stuk opnieuw beleeft. De zanger legt uit dat het idee deels is geïnspireerd door de vele jaren dat hij historische personages speelde op het operatoneel, en deels door het zien, op een tentoonstelling in Londen in 2010, van de echte stukken papier waarop de beeldhouwer zelf een aantal van zijn gedichten had geschreven - een ontmoeting die hij beschrijft als 'Buitengewoon!

Sjostakovitsj had sterk het gevoel dat Michelangelo's poëzie zijn Italiaanse wortels oversteeg en een universele aantrekkingskracht had, en dat het 'diepzinnige filosofische ideeën, humanisme en doordringende reflecties over liefde en kunst' omvatte. Voor de Suite op Verzen van Michelangelo Buonarroti selecteerde de componist acht van Michelangelo's sonnetten en drie andere gedichten, allemaal in Russische vertalingen, over de belangrijkste onderwerpen: wijsheid, liefde, creativiteit, dood en onsterfelijkheid.

The Seven Sonnets of Michelangelo was de eerste liedcyclus die Britten specifiek componeerde met de stem van zijn partner, Peter Pears, in gedachten. In die tijd was Britten bewust bezig zijn muzikale horizon te verbreden in een poging zich los te maken van zijn Engelse wortels. Hij deed dit onder andere door teksten in vreemde talen op muziek te zetten. De resulterende liefdesliederen die hier zijn opgenomen zijn gepassioneerd, extatisch, bijna evangelisch van toon.

DreiGedichte von Michelangelo, gebaseerd op gedichten over de vreugde en de pijn van liefde en jeugd, en de kortheid van het leven, behoorden tot de laatste composities die Hugo Wolf schreef voordat hij in een geestesziekte belandde. Hij had oorspronkelijk gedacht dat deze zettingen het begin zouden worden van een grootschalig portret van de dichter, maar helaas is dit project nooit uitgevoerd