John Taylor, Norma Winstone, Kenny Wheeler, Azimuth - Azimuth (LP)

Azimuth is het debuutalbum van het trio bestaande uit pianist John Taylor, zangeres Norma Winstone en trompettist Kenny Wheeler. Het album verscheen als LP op het prestigieuze ECM-label en markeert een uniek moment binnen de jazz van die periode. Het behoort tot het genre jazz, maar onderscheidt zich meteen door de ongewone bezetting: er is geen bassist of drummer, wat meteen resulteert in een heel open, doorzichtige klankwereld.

De muziek op dit album staat bekend om haar tijdloze en atmosferische karakter. John Taylor zet met piano en synthesizer een breed palet aan kleuren neer, terwijl Norma Winstone’s stem vaak zonder woorden als een extra instrument wordt gebruikt. Ze beweegt vrij door de muziek en wisselt tekstloze zang af met poëtische passages. Kenny Wheeler brengt met zijn trompet en bugel een subtiele, soms bijna minimalistische melodische bijdrage die zich nooit opdringt maar het klankbeeld juist aanvult.

Azimuth breekt met traditionele jazzstructuren. In plaats van een klassieke ritmesectie vormt het samenspel tussen piano, synthesizer, stem en blazers de architectuur van het album. De sfeer is gelijktijdig intiem en ruimtelijk, waarbij er ruimte is voor improvisatie, ambient-invloeden en minimalistische structuren. De muziek doet denken aan zowel de experimenteerdrift van Steve Reich als aan New Age en vroege elektronische muziek, maar blijft geworteld in de jazz.

Het album bestaat uit zes composities. Opvallende tracks zijn het titelstuk Azimuth, een uitgestrekte en gelaagde compositie waarin de unieke klankwereld van het trio volledig tot zijn recht komt, en The Tunnel, dat bekend staat om zijn poëtische zang en de donkere, sfeervolle ondertoon. Sirens' Song is een korter stuk dat het album opent en meteen de bijzondere sfeer en intensiteit van het trio neerzet.

Azimuth kwam uit in 1977 en wordt gezien als een mijlpaal binnen de Europese jazz, mede vanwege de vooruitstrevende geluidstaal en het eigenzinnige samenspel. Het album laat horen dat jazz meer kan zijn dan swing of virtuositeit; het is een zoektocht naar kleur, atmosfeer en muzikale ruimte, die ook vandaag nog modern en relevant klinkt.