John Németh - May Be The Last Time (LP)

May Be The Last Time van John Németh is een krachtig en emotioneel bluesalbum dat verscheen in LP-formaat in het jaar 2022. Het album is diep geworteld in de blues, maar bevat duidelijke invloeden van soul, rhythm & blues en gospel, wat kenmerkend is voor Némeths stijl. Deze mix geeft het album een rijke muzikale gelaagdheid en een authentieke, tijdloze sfeer.

De context van het album is zeer bijzonder: John Németh nam deze plaat op vlak voordat hij onder het mes moest vanwege een agressieve, maar goedaardige tumor in zijn kaak. De titel, May Be The Last Time, verwijst direct naar de onzekerheid rond zijn gezondheid en of hij ooit nog op dezelfde manier zou kunnen zingen of mondharmonica spelen. Dit gegeven zorgt voor een extra lading en urgentie in de uitvoering; de nummers zijn doordrenkt van emotie en levenslust, iets wat je in elke noot en elk woord kunt horen.

De openingstrack en titelsong The Last Time is een bewerking van het traditionele gospelnummer, bekend geworden door The Staple Singers, waarin Németh met veel gevoel en energie zijn lot bezingt. Een ander opvallend nummer is Rock Bottom, een cover van Elvin Bishop uit 1972, waarin de samenwerking met Bishop zelf het geheel een rauwe, authentieke bluesfeel geeft. Ook Feeling Good, oorspronkelijk van J.B. Lenoir, overtuigt door de krachtige baslijn en de hedendaagse relevantie van het nummer binnen de context van dit album.

May Be The Last Time is een studioalbum waarbij de spontaniteit van de opname vrijwel tastbaar is; de muzikale klik tussen de bandleden, waaronder befaamde gasten als Elvin Bishop, tilt het geheel naar een bijzonder niveau. De productie, verzorgd door Kid Andersen, weet deze rauwe energie perfect vast te leggen. De plaat balanceert moeiteloos tussen ongepolijste blues en soulvolle emotie, en laat horen waarom John Németh tot de top van het genre behoort.

Met dit album levert Németh niet alleen het bewijs van zijn muzikale vakmanschap, maar ook van zijn veerkracht en passie. May Be The Last Time is daarmee niet alleen een mijlpaal in zijn carrière, maar ook een viering van de kracht van bluesmuziek als troost en therapie.