John Mayall & The Bluesbreakers - Blues From Laurel Canyon (CD)

Blues From Laurel Canyon is een album van John Mayall & The Bluesbreakers dat bekend staat als een iconisch werk binnen het Britse bluesgenre. Het album verscheen in het releasejaar 1968, een periode waarin John Mayall na het ontbinden van de oorspronkelijke Bluesbreakers met een frisse blik zijn muzikale koers bepaalde. Het zette de toon voor een nieuwe artistieke fase waarin hij, ondanks zijn afscheid van de naam Bluesbreakers, bleef samenwerken met getalenteerde jonge muzikanten zoals Mick Taylor, die kort daarna bij The Rolling Stones zou spelen. Daarnaast leverde Peter Green van Fleetwood Mac een bijdrage op het nummer First Time Alone.

Het concept van het album is geïnspireerd op Mayalls reis naar en ervaringen in Laurel Canyon, Californië, een plek die uitgroeide tot zijn tweede thuis. Dit persoonlijke verhaal wordt hoorbaar verwoord in de teksten en sfeer van de plaat. In de openingsnummers hoor je Mayalls vertrek uit Engeland en zijn aankomst in Los Angeles, waarbij het nummer Walking On Sunset treffend zijn eerste indrukken van de stad vangt. Laurel Canyon Home brengt die spirit nog dichterbij, waarbij de muzikale stijl even afwisselend als herkenbaar blues-georiënteerd blijft.

De muziek op Blues From Laurel Canyon is geworteld in de blues, met aanstekelijke grooves, doordringende gitaarsolo’s en karakteristiek mondharmonicaspel. Tegelijkertijd zoekt Mayall de grens op tussen traditionele blues en vernieuwende elementen, bijvoorbeeld in het nummer Medicine Man, waarin een ritmische verwijzing naar de Native American-traditie zorgt voor een onderscheidend geluid binnen zijn repertoire.

Enkele tracks die op dit album te vinden zijn, zijn Vacation, waarmee de plaat opent, Walking On Sunset, een energieke ode aan de straten van Los Angeles, en 2401, een nummer waarin Mayall zijn indrukken van het muziekcircuit van de stad verwerkt. Ook Ready to Ride laat goed horen hoe de plaat balanceert tussen stevige blues en experiment binnen het genre, terwijl Miss James een ronkend orgel als basis heeft en de energie van rhythm & blues ademt.

Het album als geheel straalt een gevoel van vrijheid uit, alsof Mayall zich met elk nummer verder losmaakt van de verwachtingen die eerder aan hem werden gesteld. Dit levert een plaat op die meesterlijk de brug slaat tussen het klassieke Britse bluesgeluid en de spirit van het eind jaren zestig Los Angeles. De combinatie van persoonlijke teksten, sterke bezetting en muzikale durf maken Blues From Laurel Canyon tot een mijlpaal in de blues.