Joe Pass - Intercontinental (LP)

'Joe Pass ziet eruit als iemands oom en speelt gitaar als geen ander.' Dat zei New York Magazine over de man die beschouwd wordt als een van de grootste jazzgitaristen van de 20e eeuw. Pass' meesterlijke melodische contrapunt en snelle improvisatiestijl stromen door 'Intercontinental'.

Omdat de Amerikaan tijdens zijn MPS-sessie in juni 1970 in het idyllische Zwarte Woud een eersteklas bassist als Eberhard Weber aan zijn zijde had, kon Pass zich concentreren op het spelen van de melodie en de akkoorden. Weber, afkomstig uit Stuttgart, Duitsland, zou al snel zijn eigen elektrische bas ontwikkelen, maar op dit moment speelde hij nog steeds de traditionele akoestische contrabas. Derde in de groep was de Britse drummer Kenny Clare (niet te verwarren met de Amerikaanse drummer Kenny Clarke). Pass koos het programma voor de opname en mengde standards met originelen. Het is verbazingwekkend hoe typische bigbandstukken als 'Stompin' at the Savoy' en 'Lil' Darlin'' klinken in trio; Pass en zijn gezelschap swingen alsof ze Count Basie en zijn orkest zijn. De liner notes uit 1970 wijzen 'I Love You' aan als het hoogtepunt van het album: 'Het is een klein juweeltje voor gitaar, bas en drums. Eberhard Weber heeft een korte maar opwindende solo. Kenny Clare valt aan met uitvoerig penseelwerk. Joe Pass speelt met een vederlicht gevoel voor swing. Zijn verfijnde lijnen hebben een zingbare kwaliteit en hij fraseert vaak alsof hij een saxofonist is.'