Joe Chambers - Samba De Maracatu (CD)

Joe Chambers' album Samba De Maracatu, uitgebracht in 2021 op CD, is een eigentijds jazzalbum dat zowel Chambers' rijke muzikale verleden als zijn voortdurende zoektocht naar nieuwe ritmische locaties weerspiegelt. Het album markeert zijn debuut als leider op het prestigieuze Blue Note-label, ondanks vele eerdere bijdragen aan iconische platen uit de jaren zestig als drummer en percussionist. Chambers, inmiddels een grootmeester op drums, vibrafoon en diverse percussie-instrumenten, verwerkt op deze productie invloeden uit Afro-Braziliaanse muziek, klassiek jazzidioom en moderne geluidsexperimenten. Dit zorgt voor een sonore reis vol verrassende wendingen, waarbij traditie en vernieuwing elkaar moeiteloos afwisselen.

Het genre van Samba De Maracatu is hoofdzakelijk jazz, maar kenmerkend is de verrijking met ritmes en klanken die hun oorsprong vinden in Noordoost-Brazilië, zoals de maracatu en samba. Chambers gebruikt deze referenties als springplank om zijn eigen composities en interpretaties vorm te geven. Op het album klinkt zijn spel zowel opzwepend als introspectief en wordt hij bijgestaan door pianist Brad Merritt en bassist Steve Haines. Speciale bijdragen komen van zangeres Stephanie Jordan en rapper MC Parrain, wat het album extra kleur en variatie geeft.

Een voorbeeld van Chambers’ aanpak is de titeltrack Samba De Maracatu. Hier manifesteert zich eerder genoemde Afro-Braziliaanse invloed expliciet; de ritmes zijn geworteld in religieuze en folkloristische tradities uit Pernambuco, Brazilië. Chambers bouwt deze setting uit tot een miniatuurorkest, waarbij hij verschillende percussie-instrumenten bespeelt en melodische lijnen op vibrafoon en piano parallel laat verlopen. Dit levert een gelaagd en hypnotiserend stuk op, waarin de grens tussen jazz en wereldmuziek vervaagt.

Een andere noemenswaardige track is Never Let Me Go, waarin Stephanie Jordan met haar stem een bekende jazzballad transformeert tot een zwoel en geraffineerd stukje kamermuziek. De arrangementen zijn subtiel en bieden ruimte aan Jordans interpretatie, waarmee ze de emotionele diepte van het nummer onderstreept en een atmosfeer creëert die doet denken aan filmsoundtracks en nachtclubs. Chambers’ vibrafoonspel geeft het geheel een extra laag van melancholie en spanning.

Ten slotte springt Rio in het oog, een compositie van Wayne Shorter die oorspronkelijk was geschreven voor Lee Morgan. In Chambers’ versie krijgt het stuk een frisse impuls door vibrafoon en piano, die in een sierlijke dans elkaar aanvullen en uitdagen. De Braziliaanse ondertoon blijft behouden, maar er worden ook knipogen gegeven naar de klassieke Blue Note-sound en het lyrische spel dat Chambers zo kenmerkt. De productie is helder en doordacht, waardoor de unieke klankpaletten van ieder instrument volledig tot hun recht komen.

Samba De Maracatu is duidelijk een album dat eer betuigt aan de wortels van Chambers in de jazzgeschiedenis, terwijl hij tegelijkertijd zijn horizon verbreedt door ritmische en stilistische experimenten. Het is een rijk en gelaagd album, ideaal voor jazzliefhebbers die op zoek zijn naar zowel vertrouwde geluiden als nieuwe muzikale ervaringen.