Jesse Terry - Arcadia (CD)

Het 7e studioalbum van Jesse Terry staat bol van fijne countryrock en poëtische folkrock. Het opzwepende titelnummerlaat Jesse op het hoogtepunt van zijn songschrijfkunsten horen.Arcadia brengt Jesse Terry in een reflectieve staat - diep nadenkend, soms nostalgisch, soms hoopvol, soms verlicht met vonken van woede. Het hele scala aan menselijke gevoelens, getemperd door jarenlange levenservaring, komt naar voren in deze 13 liedjes. Terry put uit een diepe bron van muzikale bronnen om verder te bouwen op een carrière van het gebruik van een beproefd stilistisch vocabulaire in dienst van vitaal songwerk.

Het opvallende 'Poison Arrow' injecteert op vergelijkbare wijze vervorming en ruis in een melodieuze soul die zich concentreert op een rauwe akkoordenriff die doet denken aan Neil Young en Crazy Horse. De country-rocker 'Native Child', gericht aan een kleintje dat een verloren onschuld vertegenwoordigt, is doorspekt met krachtige emotie: 'Won't you teach me now to be more like you are / A rollin' field with no fences / My heart with no scars.'

'Waiting out the Hurricane' heeft een aanstekelijke Springsteen-achtige draai en een prachtig arrangement, dat contrasteert met de spaarzame en lieflijke folkballad 'Strong.' 'Burn the Boats' met zijn onweerstaanbare refrein is een lofzang op hoop. 'Where You Came From' doet denken aan de bloemrijke kunstzinnigheid van George Harrison. En de countryrocker 'River Town' prijst de wortels van het thuisland waar je ze ook kunt vinden: 'We got somewhere we can feel the stars / Somewhere we can dream out loud...we'll never stray too far.'

Terry houdt de berichtgeving over het algemeen subtiel, gehuld in het persoonlijke en het poëtische. 'Headlines' is de uitzondering die de regel bevestigt: 'Headlines like a poison / A pill we swallow down / Headlines pulling left & right / When we need some common ground...oh my stars, how did we fall this far?' Momenten van troost zijn des te waardevoller. 'Message from a Hummingbird', de eenvoudige pianoballade die het album afsluit, roept zo'n gevoel op, wanneer 'moeilijke tijden voorbij zijn / de geesten kalm zijn / De wolven zijn verhuisd vanuit het riet.'