Izhar Elias - Corbetta: La Guitarre Royalle (CD)

Francesco Corbetta: de JS Bach van de gitaar? Een boude bewering, maar wel een die de gitarist Izhar Elias met passie doet in zijn eigen booklet-essay bij dit baanbrekende nieuwe album.

Corbetta werd rond 1615 geboren in de Italiaanse stad Pavia en werkte als musicus aan het hof van Madrid, maar hij maakte carrière en vestigde zijn blijvende reputatie in Frankrijk. Volgens contemporaine verslagen belichaamde Corbetta's spel de ornamentele barokke gitaarsolo. Het hoge bereik, de veelvuldige oplossing van dissonanten, de virtuoze technieken en de coloristische effecten, zoals de overlappende tonen van de campanellen of het flitsende repicco tokkelen, convergeerden in zijn gitaarmuziek en maakten deze tot de meest briljante en tegelijkertijd meest uitdagende van die tijd.

Op dit album heeft Elias een eigen selectie gemaakt uit twee van Corbetta's gepubliceerde bundels die respectievelijk voor koning Charles II (1671) en koning Louis XIV (1674) werden geschreven. Volgens hem is Corbetta's muziek geworteld in de populaire liederen en dansen van zijn tijd, waardoor hij meer weg heeft van een moderne popsongwriter. Door gebruik te maken van de genres chaconne en passacaglia, waarvan er hier verschillende zijn opgenomen, veranderde hij de gitaar in een polyfoon instrument en een echt solistisch instrument in vergelijking met zijn eerdere, nederige rol als begeleiding van zang en strijkers. Er zijn ook twee substantiële danssuites, in A-minor en G-minor.

De in Nederland geboren gitarist Izhar Elias heeft verscheidene belangrijke bijdragen geleverd aan de uitgebreide bibliotheek van gitaarmuziek op Brilliant Classics, waaronder een Spaans Barok album, 'La Monarcha' (BC94352), een verkenning van Beethovens weinig bekende werken voor het instrument (BC94631); en misschien wel het meest opmerkelijk, een eerste complete opname van substantiële fragmenten uit Rossini's late meesterwerk Semiramide, gearrangeerd voor solo gitaar door Giuliani (BC93902). 'Je zult zelden iemand zo hard horen werken,' merkte de Classics Today recensent op. het spel is prachtig - vloeiend, tonaal zo gevarieerd mogelijk, ritmisch trouw aan Rossini