Interplay

Interplay is het zevende studioalbum van de Britse band Ride en kwam uit in 2024 op CD. Ride staat bekend als pionier van het shoegaze-genre, maar op Interplay verschuift de band naar een meer uitgesproken mix van neo-psychedelia, space rock en dream pop. De muziek is minder ruw dan op hun eerdere werk; de gitaren zijn nog altijd prominent aanwezig, maar worden nu vaak ondersteund door analoge synthesizers die een elektronische en new wave-achtige sfeer toevoegen.

Dit album is grotendeels geschreven en opgenomen tijdens de pandemie, wat doorklinkt in de dromerige, bijna gewichtloze sfeer van de liedjes. De composities voelen ruimtelijk en soms introspectief aan, zonder de intensiteit die Ride soms in hun eerdere albums opzocht. De invloeden van bands als New Order en zelfs U2 zijn subtiel hoorbaar in sommige arrangementen, maar Ride behoudt hun eigen identiteit door de warme gelaagdheid van gitaar en stem.

Een van de tracks die opvalt is Peace Sign, waarin melodieuze zanglijnen en een stuwende ritmesectie samengaan in een aanstekelijk refrein. Ook Monaco is een sleutelnummer: het opent met een pulserende elektronische groove en bouwt op richting een dynamische climax, waarbij je als luisteraar moeiteloos wordt meegenomen in de dansbare, licht melancholische sfeer. Verder is Portland Rocks een krachtig voorbeeld van de vernieuwing binnen Ride’s geluid, met een energieke melodie en opvallend strakke productie.

Interplay is een album dat zowel herkenbaar als vernieuwend is voor Ride. Het laat horen hoe de band haar shoegaze-wortels mengt met bredere invloeden uit de alternatieve en elektronische hoek. Het resultaat is een meeslepende luisterervaring die uitnodigt tot herhaling, met subtiele details die na elke luisterbeurt meer prijsgeven.