Index For Working Musik - Which Direction Goes The Beam (CD)

Which Direction Goes The Beam van Index For Working Musik is een experimenteel postpunkalbum dat zich kenmerkt door een mix van indierock, krautrock en neo-psychedelica. Het album werd uitgebracht in 2025 op het Tough Love label en is zowel op cd als vinyl verkrijgbaar. De groep, afkomstig uit Londen, omringt hun muziek met een mysterieuze en enigmatische sfeer, waarin invloeden uit folk, psychedelia en undergroundrock samensmelten tot een eigenzinnig, eigentijds geheel.

De instrumentatie op deze plaat is bijzonder rijk en veelzijdig; je hoort naast de karakteristiek hoekige gitaren ook guffawing brass, onrustige strijkerspartijen en gebroken strucutren, waarmee de band een drukkend, haast filmisch universum oproept. De zang varieert van fluisterend en semi-gesproken tot soms ontregelend en bezwerend, waardoor er telkens een hypnotische spanning op het geheel staat. De muziek is even hallucinerend als gelaagd en laat zich nauwelijks in één stijl vangen, al zijn referenties naar vroege Pink Floyd of My Bloody Valentine nooit ver weg.

Opener Thursday’s Bells zet meteen de toon met ijle strijkers en dramatische elektronische accenten. Een uitgesproken energiek moment op het album vind je terug in het nummer 2x1; dit staat bekend om de jachtige, samenspelende gitaar- en koperpartijen, die de luisteraar steeds verder het narratief in trekken. Eigenzinnige tracks als X Says, met zijn opzwepende ritmiek, of Sister, waarin golvende gitaararpeggio’s centraal staan, dragen sterk bij aan de bijzondere, haast hallucinerende luisterervaring. Een meer ingetogen, zelfs breekbare sfeer hoor je in Purple Born, waar fluisterzang en een twangende gitaar het nummer aanvankelijk de sfeer van een donkere westerse soundtrack meegeven, om vervolgens te transformeren in shoegaze-achtige klanklandschappen.

De bandleden van Index For Working Musik zoeken bewust de grenzen van het gangbare op, wat resulteert in composities vol ongebruikelijke akkoordprogressies en dissonante melodieën. Ondanks het eigenzinnige karakter van de muziek is Which Direction Goes The Beam een meeslepend en hypnotiserend album dat zich niet laat vangen in één enkel genre, maar juist uitblinkt door zijn grensverleggende en fascinerende sfeer.