Ill At Ease

Ill At Ease is een LP van Preoccupations, uitgebracht in 2025. Dit album markeert een opvallende wending in de muzikale benadering van de Canadese band, die traditioneel bekend staat om hun donkere, gelaagde post-punk geluid. Op Ill At Ease verkennen ze een toegankelijker, energieker spectrum binnen het genre, waarbij ze meer nadruk leggen op melodie en directheid zonder hun kenmerkende urgentie te verliezen. De plaat klinkt compromisloos, met een knipoog naar zowel de jaren tachtig als shoegaze-invloeden, maar altijd met de kenmerkende intensiteit die Preoccupations zo herkenbaar maakt.

Het album opent krachtig met de track Focus, die van meet af aan de toon zet met agressieve ritmes en intrigerende, zelfkritische teksten. De zang van Matt Flegel klinkt in deze opener zowel berustend als vastberaden, terwijl de muziek haar weg zoekt tussen nervositeit en opluchting. Bastards is een ander opvallend nummer, waarbij bouncende synths en een dreigende baslijn een speelser en lichtvoetiger karakter aan het geheel geven, zonder dat de spanning of het gevoel van nakende ondergang verloren gaat. Ook het titelnummer Ill At Ease behoort tot de kerntracks van dit album en zet een shoegaze-achtige sfeer neer met verglijdende gitaarlijnen en een pulserende onderlaag.

Preoccupations schuwt op deze plaat niet om hun eigen muzikale geschiedenis te bevragen en nieuwe artistieke paden te bewandelen. De productie is helder en open, zodat elk instrument tot zijn recht komt, maar de plaat blijft tegelijkertijd stevig geworteld in het post-punk idioom. Tekstueel draait Ill At Ease om persoonlijke en maatschappelijke onzekerheid, met teksten die balanceren tussen zelfkritiek en reflectie op een wereld die langzaam lijkt af te brokkelen. De combinatie van deze thema’s met de meer popgerichte muzikale aanpak maakt van het album een van de meest toegankelijke en toch gelaagde werken die Preoccupations tot nu toe heeft uitgebracht.

Qua structuur is Ill At Ease zorgvuldig opgebouwd, met een afwisseling tussen meer introspectieve stukken en directere, energieke tracks. Later op de plaat duiken nummers als Sken en het nachtmerrie-achtige Retrograde op, die de dynamiek verder verdiepen. De balans tussen spanning en opluchting, donkerte en licht, zorgt ervoor dat de LP als geheel een overtuigende luisterervaring biedt. Met deze vijfde plaat heeft Preoccupations zichzelf opnieuw uitgevonden, zonder hun essentie te verliezen. Ill At Ease is luid, urgent, melodieus en een schoolvoorbeeld van post-punk anno nu.