Hurricane

Grace Jones brengt voor het eerst sinds 20 jaar een studio album en ze klinkt nog steeds fantastisch.

'Hurricane' werd geproduceerd door Ivor Guest en Grace zelf en bevat bijdragen van oude bekenden Sly And Robbie en Brian Eno.

Het is een hele persoonlijke plaat geworden, liedjes over haar familie, haar jeugd, haar visie. Stuk voor stuk voorzien van een perfect passend muzikaal jasje. Reggae, downtempo, pop, dub, elektronica. Alles is uit de kast gehaald om er een wereldplaat van te maken! En dat is gelukt

Op 8 augustus speelde Grace een show in België, hieronder enkele reacties:

ze maakte een spectaculaire comeback op de Lokerse Feesten... De Morgen

Het handjevol nummers maakte indruk, en vooral 'Corporate Cannibal' klonk - door de donkere, dreigende bas, die hypnotiserende gitaar en het ritme dat langzaam naar een climax groeide - als iets dat zo op Mezannine van Massive Attack had kunnen staan... De Morgen

Jones pomte haar optreden vol suspense . In een flits verscheen het podiumbeest alweer in een nieuw pakje, dat nooit zo weinig om het lijf had. Dat even lange als gespierde lijf kronkelde zich in alle bochten, de billen draaide Jones niet zelden naar gulzige fotografen en fans. Twintig jaar na haar hoogdagen zou deze Grace Jones vrijdag een parodie van zichzelf geweest zijn, ware het niet dat er zoveel burleske overtuiging van die podiumuitlopers spatte.'.. Het Nieuwsblad

Vanaf de eerste zwoele noten van Nightclubbing (1981) tot aan de in feestroes gebrachte toegift Warm Leatherette (1980) blijft het publiek ademloos toekijken wat de dame nu weer uitvreet. Haar band, grotendeels reggaemuzikanten, is erg degelijk, groovy en van tijd tot tijd behoorlijk swingend. De songs van het in oktober te verschijnen album Hurricane doen het beste vermoeden voor een glorieuze terugkeer ook op dat gebied... OOR