Houston Symphony, Andrés Orozco-Estrada - Music Of The Americas (SACD)

Na hun muzikale uitmuntendheid te hebben bewezen met drie goed ontvangen opnamen op PentaTone van orkestwerken van Antonin Dvořák, presenteren Houston Symphony en Andrés Orozco-Estrada nu een album dat dichter bij hun culturele wortels komt dan ooit tevoren. Dansritmes, jazzy harmonieën, felle kleuren, stadsgeluiden; alles wat men associeert met The Americas is op deze opname te horen. Met George Gershwins An American in Paris uit 1928, Silvestre Revueltas' Sensemayá (1938), Leonard Bernsteins Symphonic Dances from West Side Story (1961) en Ástor Piazzolla's Tangazo (1970) worden componisten uit de hele twintigste eeuw bijeengebracht, die allen verbonden zijn door hun verbondenheid met het Amerikaanse continent. Bovendien hebben al deze componisten de barrières tussen klassieke en populaire muziek opnieuw geconfigureerd door ze te combineren tot een geluid dat hun thuisregio illustreert. Bij de keuze van deze specifieke werken hebben Houston Symphony en Andrés Orozco-Estrada er niet naar gestreefd het hele continent te bestrijken, maar eerder 'indrukken' van Amerika te geven en zoveel mogelijk kleuren in de muziek te 'belichten'.

Sensemayá laat de zeer originele combinatie horen van inheemse elementen uit het pre-koloniale inheemse verleden met avant-garde technieken die de muziek van de Mexicaanse componist Revueltas kenmerkt. Leonard Bernstein's West Side Story, waaruit een suite van Symphonic Dances op dit album te horen is, behoort tot de populairste en beroemdste Amerikaanse muziek ooit. Bernstein belicht het verhaal van twee rivaliserende bendes in New York door een 'Amerikaans' jazz-blues idioom te confronteren met een meer 'Latijns-Amerikaans' Puerto Ricaans geluid, waarin ook de Cubaanse mambo en cha-cha, en de Mexicaanse huapango zijn geïntegreerd. In de Tangazo (grand tango) van Ástor Piazzolla worden neo-klassieke elementen zoals een fuga verwerkt in de nationale Argentijnse dansmuziek bij uitstek, waarmee een verzoening tot stand wordt gebracht tussen inheemse invloeden en stromingen in de hedendaagse klassieke muziek. In Gershwins jazzy symfonisch gedicht An American in Paris maken stadsklanken tijdelijk plaats voor een droevige, heimwee-blues, maar het stuk eindigt in herwonnen opwinding.