Hitlers Holocaust Deel 2

Getto
In 1939 walst Hitlers oorlogsmachine over Polen heen. Hans Frank, bijgenaamd 'de slachter van Polen', wordt stadhouder. Miljoenen joden zijn vanaf nu vogelvrij verklaard. Omdat Duitsers hun huizen "nodig hebben", worden ze verdreven uit hun woonplaats. Slechts het allernoodzakelijkste mag worden meegenomen. Ze worden weggestopt in getto's. Achter de muren van deze getto's heersen dwangarbeid, honger en dood. Honderdduizenden joden sterven. Januari 1942. Chelmno opent zijn deuren: de massamoorden vangen nu aan. Getto's worden een voor een geruimd. Transporten volgen. Overal vandaan worden joden gevoerd naar vernietigingskampen. De moordfabrieken zijn in werking gesteld.
Moordfabriek
Concentratiekampen. Al vanaf 1933 worden hierin door de nazi's andersdenkenden en tegenstanders van het regiem geconcentreerd. Onder andere communisten, zigeuners en joden worden opgepakt. Het begon in Dachau. Later zouden vele andere kampen volgen: Treblinka, Chelmno, Sobibor en Auschwitz. Allemaal plaatsen van terreur en verschrikking. Moordfabrieken. September 1941. Een experiment slaagt. Mensen worden door middel van 'Zyklon B' vergast. De oplossing voor de 'joodse kwestie' is daar. De massamoorden kunnen beginnen. Systematisch worden onder leiding van Heinrich Himmler en Adolf Eichmann joden gedeporteerd naar de kampen en uitgeroeid. Zes miljoen mensen vinden de dood. Niet velen overleven het. Enkelen van hen spreken zich uit. Evenals een SS-arts die werkzaam was in Auschwitz.