Highlife

Highlife van Peter Somuah is een album dat de rijke tradities van het Ghanese highlife-genre nieuw leven inblaast, gecombineerd met elementen uit de jazz. Het album verscheen op cd in het jaar 2024. Somuah, een Ghanese trompettist die op jonge leeftijd naar Europa verhuisde, brengt op dit album een muzikale dialoog tussen generaties en stijlen tot stand, waarbij het erfgoed van highlife centraal staat en wordt doorspekt met jazzinnovatie en Afrobeat-invloeden.

De opnames starten in een kleine studio in Berlijn, waar Somuah bewust kiest voor vintage analoge apparatuur om de kenmerkende warme, rauwe klank van de highlifeopnamen uit de jaren vijftig en zestig te hercreëren. Vervolgens reisde hij naar Ghana, waar hij samenwerkte met legendarische highlife-artiesten zoals Koo-Nimo, Pat Thomas en Gyedu-Blay Ambolley. Dit proces onderstreept de wens van Somuah om het genre recht te doen en een eigentijds karakter te geven dat tegelijkertijd gericht is op traditie.

Het album opent met The Rhythm, waarin Koo-Nimo de luisteraar meeneemt in de geschiedenis van het genre. Hij vertelt over hoe highlife ontstond uit de vermenging van Ghanese ritmes en Westerse muziek, destijds gespeeld voor koloniale elites in Britse clubs. Deze track fungeert als een muzikaal én historisch voorwoord en zet direct de toon voor het album: een reflectie op traditie, maar ook een uitnodiging tot vernieuwing.

We Give Thanks is een wat zwoelere compositie waarop Pat Thomas zijn herkenbare stem laat horen. Het stuk ademt zowel de klassieke highlife-sfeer als een subtiele Latijns-Amerikaanse invloed door het gebruik van conga’s en een lichtvoetige orgelpartij. De combinatie van de vocale kracht van Thomas met Somuah’s aanstekelijke trompetklanken en de warme groepsklank, zorgt voor een feestelijk, maar ook gelaagd muzikaal moment.

Chop Chop springt eruit door de bijdrage van Gyedu-Blay Ambolley, bekend als de pionier van hiplife. Dit nummer is opgewekt en energiek, met banter tussen trompet en sax. De tekst heeft een politiek-kritische ondertoon, waarmee wordt onderstreept dat highlife altijd al een genre was van het volk en niet van de elite. Het arrangement wisselt tussen soca-ritmes, jazzakkoorden en de Afrikaanse pulse die het album kenmerkt.

Het album Highlife is meer dan een eerbetoon aan het genre: het is een muzikale reis die traditie en vernieuwing, Afrika en Europa, verleden en toekomst samenbrengt. Somuah’s warme trompetspel blijft centraal staan, omgeven door een rijke begeleidingsgroep en gastbijdragen van highlife-legendes. Hierdoor is het album zowel toegankelijk als diepgaand—een uitnodiging tot dansen, luisteren en opnieuw waarderen van een van West-Afrika's meest invloedrijke muziekstromingen.