Laatst gecontroleerd: 7 jun 2026
Laagste prijsBol.com
Op voorraad · Gratis verzending · 1-3 werkdagen
Twijfel? Stel je vraag.
We mailen je binnen 24 uur een antwoord over de Herbie Hancock - Takin' Off (LP). Geen verkooppraat.
Takin’ Off is het debuutalbum van Herbie Hancock, uitgebracht als LP in het begin van de jaren zestig. Het album wordt algemeen gezien als een mijlpaal binnen de hardbop, een genre in de jazz dat bekend staat om zijn ritmische kracht en bluesinvloeden. Hancock laat op dit album direct horen dat hij niet alleen een technisch begaafd pianist is, maar ook een originele componist die gevoel en virtuositeit weet te combineren.
Het album bestaat volledig uit eigen composities van Hancock en wordt uitgevoerd door een indrukwekkende bezetting met naast Hancock op piano ook Freddie Hubbard op trompet, Dexter Gordon op tenorsaxofoon, Butch Warren op contrabas en Billy Higgins op drums. De productie is helder en dynamisch, waardoor elk instrument tot zijn recht komt, iets waar het Blue Note-label bekend om staat.
Een van de belangrijkste tracks op Takin’ Off is Watermelon Man, een uitgesproken funky nummer dat al snel uitgroeit tot een jazzstandard. Het stuk wordt gedragen door een onvergetelijke pianoriff en een elegante groove, en laat horen dat Hancock al vroeg in zijn carrière een talent had om toegankelijke melodieën te creëren zonder aan diepgang in te boeten. Het nummer kreeg later nog meer bekendheid door een succesvolle cover van Mongo Santamaria.
Een ander opvallend nummer is het ingetogen Alone and I, een gevoelig pianoballad waarin Hancock’s melodisch talent en zijn vermogen tot introspectie duidelijk hoorbaar zijn. De subtiliteit en klankkleur van het spel maken het tot een tijdloos stuk binnen het jazzrepertoire. Daarnaast verdient The Maze vermelding, een compositie in mineur die ruimte geeft voor vrije improvisatie en spannende ritmische interacties binnen de band.
Takin’ Off wordt gekenmerkt door een combinatie van swingende ritmes, bluesaccenten en originele harmonieën. Ondanks dat het zijn eerste album als bandleider betreft, klinkt Hancock opvallend volwassen: hij verweeft speelse energie moeiteloos met intellectuele diepgang. Dit debuutalbum vormt niet alleen de opmaat van een indrukwekkende solocarrière, maar geldt in zijn geheel als een essentieel werk binnen de moderne jazz.