Helvetia - Dromomania (LP)

Bob Mould is een held. Het monumentale Hüsker Dü lid was een paar dagen in de Benelux voor interviews. En dan sta je ineens oog in oog met een legende die geniet van z'n reputatie als gitarist/zanger van een van de invloedrijkste bands van de jaren tachtig, iemand die de complimenten bescheiden over zich heen laat strooien. En Mould gaat al jaren rustig verder met albums maken. Eerst met Sugar natuurlijk en nu al weer heel lang solo. Maar eerlijk is eerlijk z'n solo platen zijn niet altijd een
succes en konden nooit de vergelijking met Hüsker Dü aan. Dat kan 'Beauty & Ruin' uiteraard ook niet en toch is de plaat bijzonder goed geslaagd. De songs hebben die goeie ouwe Hüsker Dü power: stevige, keiharde rock met daaroverheen een gevoelige zangmelodie die zich door het geweld laat meesleuren. Daar is Mould hartstikke goed in. Hij schrijft songs met mooie gitaar hooks en zanglijnen die behendig om de gitaarpatronen heen draaien. Net scherp genoeg en heel ervaren uitgevoerd. Na zoveel
jaren heeft Bob Mould weer een hele relevante plaat gemaakt met twaalf songs die voorbij zijn (36 minuten) voor je er erg in hebt en dat is een goed teken.