Helber Fernandes & Lucas Martins - Guerra-Peixe: Violin Sonatas (CD)

De muzikale reis van César Guerra-Peixe (1914-1993) begon in de stad Petrópolis (het huidige Rio de Janeiro). Hij werd geboren in een familie die gepassioneerd was door muziek, werd al vroeg in zijn opvoeding blootgesteld aan verschillende instrumenten en koos uiteindelijk voor de viool. Een verschuiving van vioolspel naar interesse in compositie begon toen Guerra-Peixe voor het eerst in aanraking kwam met de ideeën van de Braziliaanse schrijver Mário de Andrade, in het bijzonder zijn gedachten over Braziliaans muzikaal nationalisme in Ensaio sobre a música brasileira (Essay on Brazilian Music).
In de jaren 1940 verdiende Guerra-Peixe succesvol zijn brood als arrangeur en componist voor verschillende radiostations. Hierdoor kwam hij in contact met populaire muziekstijlen en kon hij zijn beheersing van orkestratie en muzikale textuur, vorm en stijl ontwikkelen. In 1944 nam Guerra-Peixe's klassieke output een scherpe wending in de richting van atonaliteit die zou duren tot 1949 en de hoogste compositorische output van zijn carrière zou produceren. Na deze periode werd hij weggeroepen uit Rio voor een post in de noordoostelijke deelstaathoofdstad Recife, Pernambuco, waar hij brak met de atonaliteit en zich in plaats daarvan richtte op etnomusicologisch onderzoek.
Hij deed veldwerk, woonde optredens bij, interviewde muzikanten en annoteerde volkstradities die zich organisch hadden ontwikkeld onder generaties van Portugese, Afrikaanse en inheemse volken in het noordoosten van Brazilië. Dit culmineerde in de publicatie Maracatus do Recife uit 1955, waarin de culturele geschiedenis van het maracatu muziekgenre uit de Pernambucaanse folklore werd getraceerd. Door zijn toewijding aan etnomusicologisch onderzoek, zijn decennialange ervaring met het gebruik van een breed scala aan materiaal in zijn radiowerk en de compositorische nauwkeurigheid die hij ontwikkelde tijdens zijn twaalftoonsperiode, was Guerra-Peixe klaar om zijn levenslange zoektocht naar een Braziliaanse nationale muzikale identiteit voort te zetten.
De Sonata No.1 is een synthese van Guerra-Peixe's experimenten met modale en noordoostelijke invloeden. In de drie contrasterende delen ontvouwt zich de complexiteit van textuur, harmonie en frasering, wat een glimp geeft van de evoluerende muzikale taal van de componist. De Sonata No.2 weerspiegelt Guerra-Peixe's diepgaande assimilatie van folkloristische elementen in een taal die werkelijk zijn idealen voor de Braziliaanse muziek weerspiegelt, waarbij hij nationale folklore uit verschillende bronnen combineert met behoud van een neoklassieke structuur.
De Três Peças (3 stukken) dateren van na Guerra-Peixe's verblijf in Pernambuco en zijn een voorbeeld van zijn assimilatie van volksmateriaal zonder directe citaten.
Tot slot streeft Música naar een pretentieloosheid die zowel gericht is op muziektheoretici met kennis van zaken als op het grote publiek. Een van de hoogste aspiraties van de componist was het creëren van een muzikale vorm en een algemene muzikale architectuur die zich leende om gemakkelijk genoten en begrepen te worden.

Overige informatie:
- Opgenomen aan de universiteit van Nevada Las Vegas
- Boekje in het Engels bevat liner notes over de componist en de werken, geschreven door het duo, samen met profielen van elke muzikant
- Lucas Martins bespeelt een viool van Bernardo Calcani (Genua, ca.1753) in bruikleen van Sullimann Altmayer