Hank Mobley - Poppin' (LP) (Tone Poet Series)

Poppin’ van Hank Mobley is een indrukwekkend hardbop-album dat ondanks zijn opname in de jaren vijftig pas veel later officieel werd uitgebracht. Oorspronkelijk opgenomen in 1957 en pas uitgebracht in 1980, presenteert het album Mobley in uitstekende vorm; dit LP-heruitgave in de Tone Poet-serie laat de fijnzinnige, lyrische kwaliteiten van de muziek compleet tot hun recht komen.

Het genre waarin Poppin’ zich beweegt is de hardbop, een energieke en blues-geïnspireerde stroming binnen de jazz die ontstond na de bebop-periode. Kenmerkend aan de stijl van Hank Mobley is zijn ontspannen, zijdezachte toon en ademende klank op de tenorsax. Hij brengt een laid-back gevoel dat contrasteert met de intensere benadering van tijdgenoten als John Coltrane en Sonny Rollins. Op dit album weet Mobley telkens te verrassen met subtiele wendingen en spontane invallen – zijn spel is nooit voorspelbaar of mechanisch, maar altijd levendig en verteerbaar.

Het openingsnummer, Poppin’, is een Mobley-compositie waarin het volledige kwintet samensmelt tot een swingend, verhalend geheel. De blazers zetten het thema krachtig neer, waarna de solisten ruimte krijgen om uit te blinken. Pianist Sonny Clark is inventief en wendbaar, Pepper Adams laat zijn baritonsax krachtig resoneren, en Art Farmer’s trompet voegt een elegante diepte toe. Mobley’s eigen solo bouwt rustig spanning op en ontvouwt zich soepel over de klassiek groovende ritmesectie, die bestaat uit Paul Chambers op bas en Philly Joe Jones op drums.

East of Brooklyn is een ander hoogtepunt op het album; hier excelleert Mobley door zijn meesterlijke melodische opbouw en de warme dialoog tussen de muzikanten. Het is een nummer dat de lyrische en verhalende kwaliteiten van Mobley’s composities extra onderstreept.

Als contrast met het eigen werk van Mobley klinkt op dit album ook Darn That Dream, een jazzstandard uit 1939. Mobley’s interpretatie is opvallend gevoelig; zijn toon is warm, vol en emotioneel geladen. De solo van Art Farmer op gedempte trompet, en de delicate pianolijnen van Clark scheppen een nachtelijk en introspectief sfeertje dat een weldadig rustpunt vormt tussen de uptempo stukken. Ook baritonsaxofonist Adams past zich meesterlijk aan aan het aangename, lome tempo van deze ballad.

In het geheel biedt Poppin’ een uitgebalanceerde combinatie van energieke originaliteit en ingetogen verinnerlijking. Het album staat niet alleen bekend om de meesterlijke solo’s en fraai samenspel, maar ook om de onnavolgbare groove die Mobley weet neer te zetten. De Tone Poet LP-uitvoering zorgt voor een volle, analoge sound die de warme nuances van Mobley’s tenorsax en het subtiele drumwerk van Jones extra naar voren brengt.

Poppin’ behoort tot het beste werk van Hank Mobley en zijn bandgenoten, een album dat de essentie van hardbop perfect weergeeft. Met nummers als Poppin’, East of Brooklyn en Darn That Dream is het een LP die zowel doorgewinterde jazzliefhebbers als nieuwkomers zal aanspreken om zijn combinatie van virtuositeit, gevoel en intrigerende melodieën.