Gisbert zu Knyphausen & Kai Schumacher - Lass Irre Hunde Heulen (CD)

Franz Schubert (1797-1828) was eigenlijk een singer-songwriter. Alleen liet hij het schrijven aan anderen over. Overdag componeerde Schubert liederen. S Avonds zong hij ze voor zijn vrienden, soms zichzelf begeleidend op de piano. Van tijd tot tijd was de grote Weense Mozartzanger Johann Michael Vogl te gast op de salons die 'Schubertiads' werden genoemd en nam hij de zangpartij over. Onder het genot van wijn en sigaren. Niet altijd grote kunst. Eerder: eeuwige melodieën. In de 31 jaar van zijn leven schreef Schubert ongeveer 600 liederen - en daarin lijkt hij rechtstreeks tot ons te spreken. De onverhulde stem van een mens. Misschien hees. Geplaagd door het leven van alledag. Met weinig feedback van de grote gemeenschap - en teleurgesteld door menige zwerm.

De authentieke pretentieloosheid, de grote maar uiterst artistieke eenvoud van Schuberts liedoeuvre en de liefde voor zijn werk brachten de Duisburgse pianist Kai Schumacher op het idee om zich in een nieuwe selectie van deze liederen te storten. Zonder pochet en staartje in zijn brein, maar met vuur in zijn hart.

Kai Schumacher: 'Voor mij behoren de Schubert-Lieder tot de mooiste muziek van de 19e eeuw. De directheid van de liederen gaat voor mij echter verloren in klassieke recitals. Het is voor mij vaak te kunstmatig. De klassieke zanger belichaamt een rol op het podium - perfecte intonatie en trouw aan het werk zijn vaak belangrijker dan gevoel en intentie. Ik ben altijd nieuwsgierig geweest naar hoe het klinkt als iemand het volledig ongekunsteld benadert, zonder klassieke etiquette, en zich de liederen zonder vooringenomenheid eigen maakt. Deze zanger moest eigenlijk vanaf het begin Gisbert zu Knyphausen zijn.'

In liedjesschrijver Gisbert zu Knyphausen vond Schumacher eigenlijk iemand die zijn eerste uitstapjes in de wereld van het kunstlied al had gemaakt. Ook al leek het hem aanvankelijk nog een beetje vreemd.

Gisbert zu Knyphausen: 'Toen Kai me vroeg of ik mee wilde doen aan dit project, dat aanvankelijk alleen gepland was als een puur concert in Duisburg en op het Reeperbahn Festival Hamburg, dacht ik meteen: 'Geweldig, dat wil ik zeker uitproberen!' Ik had ooit op een rommelmarkt een plaat met Schubertliederen gekocht, maar de vonk sloeg toen niet echt over. Ik kreeg voor het eerst een idee van de schoonheid van het kunstlied toen een vriend mij aan het eind van een zeer dronken oudejaarsavondfeest het door Dietrich Fischer Dieskau gezongen 'Leiermann' liet horen, en we waren er allebei zeer door ontroerd. In de katerige dagen daarna luisterde ik naar de hele 'Winterreise'. Na Kai's verzoek heb ik de liederen natuurlijk intensiever bestudeerd, maar toegegeven, het duurde een hele tijd voordat ze me echt in het hart raakten. Maar op een gegeven moment 'klikte' het en begon ik alle bijzondere momenten te ontdekken: de geweldige melodieën, de kunstige harmoniewisselingen.'