Gaudeamus Igitur

Welle: Erdball bracht met "Gaudeamus Igitur" in 2017 een cd uit die duidelijk in het synthpop-genre thuishoort. Het album kenmerkt zich door een combinatie van een vintage-electro sound en nostalgische Amiga-achtige bleeps, wat typerend is voor de stijl van de band. Hierdoor wordt een herkenbare retro sfeer gecreëerd die doet denken aan elektronische muziek uit de jaren zestig, maar met een moderne twist.

De zang is overwegend in het Duits, soms afgewisseld met vrouwelijke vocalen en incidenteel Franse teksten, wat voor extra dynamiek binnen het geluid zorgt. De band staat bekend om hun speelse benadering, waarbij lichte, zomerse en vaak humoristische thema’s worden opgezocht. Toch is er ook ruimte voor kritische reflectie op digitale levensstijl en menselijke relaties.

De productie bevat naast vintage synthklanken ook een duidelijke dansbare energie. Welle: Erdball brengt hiermee geen radicale vernieuwing, maar levert een gevarieerd album vol charmante retro-pop. Het resultaat is een plaat die fans van elektronische muziek aanspreekt met haar mix van plezier, melancholie en dansbaarheid.