Gary Moore - Back To The Blues (2 LP)

Back To The Blues is het dertiende soloalbum van Gary Moore en markeert zijn terugkeer naar het traditionele bluesgenre, nadat hij jaren met verschillende rock- en fusionstijlen had geëxperimenteerd. Het album verschijnt in een uitgave op twee LP’s, waarmee ook de lengte en het karakter van de plaat recht worden gedaan: er is ruimte voor uitgebreide nummers en bonustracks die het livegevoel van Moore’s optreden recht doen.

Het genre van Back To The Blues is stevig geworteld in de elektrische blues. Moore grijpt terug op de muzikale tradities van grootheden als B.B. King, Albert King en Peter Green, maar voegt daar zijn herkenbare eigen stem en intensiteit aan toe. In vergelijking met eerdere rockgerichte releases van Moore valt op dat het album een meer sobere productie kent, met een intieme instrumentatie die ruimte biedt voor zijn gitaarspel en rauwe vocalen. Het bandgeluid is strak, met opvallende rollen voor de toetsen van Vic Martin en een ritmesectie die de bluesgroove stevig vasthoudt.

De plaat bevat een mix van covers en originele composities, waarbij Gary Moore zowel respect toont voor klassiekers als ruimte maakt voor eigen werk. Een van de tracks is Looking Back, een interpretatie van het nummer van Johnny 'Guitar' Watson, waarbij Moore het origineel voorziet van kenmerkende, explosieve gitaarsolo’s. Daarnaast springt het instrumentale The Prophet eruit; dit nummer laat Moore op zijn best horen met lang uitgerekte, emotioneel geladen gitaartonen die het nummer veel diepte en sfeer meegeven.

Het nummer How Many Lies is een typisch voorbeeld van Moore’s eigen benadering van de blues: het balanceert tussen traditionele bluesschema’s en het meer opzwepende, swingende bluesrockgeluid waar Moore in latere jaren ook bekend om stond. Drowning In Tears, de oorspronkelijke albumafsluiter, laat de melancholieke, meer ingetogen kant van Moore horen. Op de 2 LP-versie zijn bovendien bonustracks toegevoegd, waaronder live-opnames zoals Cold Black Night (Live At VH1) en Stormy Monday (Live At VH1), die aantonen hoe Moore’s blues live nog extra energie en urgentie krijgt.

Back To The Blues werd uitgebracht in het begin van het nieuwe millennium en betekende een terugkeer naar de muziek waarmee Moore in de jaren negentig een nieuw publiek bereikte. Liefhebbers van het bluesgenre waarderen het album om de authentieke benadering en het vakmanschap waarmee Moore de essentie van de blues weet te raken. Door zijn toegankelijke productie, meeslepende gitaarspel en uitgebalanceerde mix van traditioneel en eigentijds is Back To The Blues een belangrijk album binnen Moore’s uitgebreide oeuvre.