Forever We Burn

High Parasite’s album Forever We Burn is het debuut van deze Britse band, uitgebracht in 2024 op CD. Het album wordt gekenmerkt door het unieke genre 'Death Pop', een kruising tussen gothic metal, synthpop en moderne metalinvloeden. De term death pop verwijst naar de combinatie van duistere, melancholische sferen en toegankelijke, catchy songstructuren, waardoor het album zowel fans van goth, metal, pop als progressive rock aanspreekt.

De band is opgericht rond zanger Aaron Stainthorpe, bekend van My Dying Bride. Zijn kenmerkende vocalen geven het album een krachtige emotionele lading, terwijl het muzikale fundament wordt gelegd door bassist Tombs, gitaarspel van onder andere Gregor Makintosh en Sam Hill, en de strakke ritmesectie van drummer Dan Brown. De productie en arrangementen zijn helder en gelaagd, waardoor zowel zware gitaren als elektronische elementen tot hun recht komen.

Forever We Burn bestaat uit tien compacte tracks, meestal variërend tussen drieënhalve en viereneenhalve minuut. Dit zorgt voor een energieke en directe luisterervaring, waarin melodie en intensiteit hand in hand gaan. Het album opent met de titeltrack Forever We Burn, een krachtige introductie met energieke riffs en een melancholische ondertoon. My Syndrome is een opvallende compositie waarin rasperige zanglijnen worden gecombineerd met een baleful poëtische sfeer; het is een goed voorbeeld van hoe High Parasite duisternis en toegankelijkheid weet te balanceren. De song Grave Intentions laat de meer agressieve kant van de band horen met een feller gitaarwerk en een directere metalbenadering.

Wasn’t Human is één van de meer trage en melancholische stukken van het album, waarin de eigenzinnige melodieën en de theatrale productie centraal staan. Hate Springs Eternal valt op door het gebruik van synths en een opvallende chorus, wat zorgt voor een dichter en steeds groeiend muzikaal landschap. Widowmaker onderscheidt zich door atmosferische synthesizers die samen met de basgitaar een bijna dreigende, gothic sfeer oproepen, en het nummer groeit uit tot een echte anthem. Het album sluit af met We Break We Die, dat electronic en dark pop invloeden samenbrengt in een verrassend slotstuk.

Forever We Burn is muzikaal rijk, verrassend gevarieerd, en biedt een geslaagde mix van gothic, metal, pop en elektronische invloeden. Het is een album dat weet te verrassen en aanspreken, zonder zijn eigen duistere karakter uit het oog te verliezen. De band laat met dit debuut horen dat death pop een genre is met veel potentie, mede dankzij de unieke bezetting en de krachtige songwriting.