Flavien Berger - Dans Cent Ans (CD)

'Dans cent ans' is geen plaat: het is een talisman. Flavien Berger maakt geen muziek, hij maakt tijdmachines. In 2015 bracht hij zijn eerste album uit, Leviathan, dat hij zich had voorgesteld als een moment dat in de ingewanden van de huidige tijd hing. In 2018 werd Contre-Temps, zijn veelgeprezen tweede album, verteld als een flashback. Dans Cent Ans ('In 100 Years') sluit deze trilogie af en lanceert de toekomst met de gratie van een giftige slang.
Flavien was net klaar met het produceren van Pomme's laatste album en was tegelijkertijd bezig met het scoren van Céline Devaux's speelfilm Tout le monde aime Jeanne, toen hij dit album opnam, gedurende zes maanden van isolatie. In de kelder van een Belgisch huis in aanbouw werden deze 12 tracks geboren, dicht bij de hemel, zowel direct als mysterieus.
Omdat Flavien Berger weet hoe hij machines sensueel moet laten klinken (een belangrijk voorbeeld is de popsong 'D'ici là') en elektronica, chanson en kunstmuziek, organische instrumenten en synthetische koren met elkaar durft te verweven, zonder ooit in parodie te vervallen. Want zijn stem, preciezer, onberijmder en close-mic'd dan ooit, zingt in onze oren - met behulp van meerlettergrepige rijmen ('Trop ivres pour te plaire / Tropiques du cancer') en surrealistische beeldspraak ('la neige restera rose' - 'de sneeuw blijft roze') - verhalen die onbekend maar toch vanzelfsprekend aanvoelen. En zoals beide vorige albums eindigden met een lange gelijknamige track als een adempauze, 'Leviathan' en 'Contre-temps', zo ook 'Dans Cent Ans', een 15 minuten durende sage waarin zang, blaasinstrumenten en machines met elkaar converseren, alsof Debussy, Etienne Daho en een Soefi-derwisj elkaar in een droom ontmoeten.
Na het beluisteren van dit album zijn de duizelingwekkende liefde en de botsing der tijden één en dezelfde. Over honderd jaar zal de muziek ons allen overleven en haar gevaarlijke schoonheid zal andere levens wakker maken. In de tussentijd blijft Flavien Berger de onze verbazen.