Fernando De Luca - Gottfried Grünewald: 7 Partiten (2 CD)

Gottfried Grünewald was een succesvolle operazanger in het 18e-eeuwse Duitsland, jarenlang gevestigd in het theater in Hamburg, maar een bekende figuur aan Duitse hoven en in theaters in heel Duitsland. Toen hij in 1739 stierf, vernietigde de componist Christopher Graupner (zijn collega in Darmstadt) de meeste muziek van Grünewald, volgens een afspraak die ze blijkbaar hadden gemaakt. Van slechts zeven klavierpartita's is bekend dat ze tot in de moderne tijd bewaard zijn gebleven, en ze krijgen hier hun eerste complete opname in de bezielde handen van Fernando de Luca, die met zijn albums voor Brilliant Classics al zoveel heeft gedaan om vergeten namen uit de vergetelheid te redden.

Het verlies van Grünewald's output wordt vooral betreurenswaardig als je eenmaal goed naar deze Parititas kijkt. Ze onthullen een diepgaande kennis van de techniek van het instrument en een verfijnde compositorische smaak. Stilistisch staan ze dicht bij Duitse componisten uit die tijd zoals Kuhnau en Fischer, maar ze doen ook denken aan de suites gecomponeerd in Duitsland door de jonge Händel (voorafgaand aan de Acht Grote Suites), en de muziek van de jonge Graupner. Grünewald toont enige vaardigheid als contrapuntist binnen de beperkingen van het suitegenre.

De preludes van deze partita's zijn niet uniform van vorm; zo bevat de Prelude in D mineur brede arpeggia-akkoorden, die een strenge fuga beginnen en eindigen, maar vervolgens overgaan in vrij motivisch spel. Een andere is puur figuratief, een derde mengt beweging met korte imitaties. Grünewalds allemandes bouwen zich op als ingewikkelde etudes, waaronder een voorbeeld dat op een organistisch contrapuntische manier is opgebouwd. De courantes zijn doorweven met imitatieve passages, de sarabandes zijn melodisch aantrekkelijk en ademen soms de geest van Händels nobele gebaren. De doubles en menuetten geven bijna de indruk van variaties. Sommige stukken hebben sterk benadrukte Franse ritmes, andere vermijden ze volledig.

Potentieel onvolledig, maar zeker opvallend, is de tweedelige Vierde Suite, met zijn ruime Allemande gevolgd door een imposante Chaconne, die een compleet contrast vormt met de negen korte dansen van de Vijfde Suite, waarin Grünewald zijn meest Franse accenten heeft. Bij de recensie van de recente set klavecimbelmuziek van Pierre-Thomas Dufour op Brilliant merkte Fanfare op: 'De Luca levert prima werk in zijn uitvoering, met een goed gevoel voor frasering en registratie.'