Ester Fusar Poli - Ponchielli: Piano Music (CD)

Charmante salonminiaturen en een grootse treurmars van de verismo componist van La Gioconda.

Ponchielli's carrière ontwikkelde zich in een snel evoluerend tijdperk in de Italiaanse muziekcultuur waarin hij door het nageslacht tussen Verdi aan de ene kant en zijn eigen leerlingen Mascagni en Puccini aan de andere kant werd geperst, hoewel het hem in zijn eigen tijd nauwelijks ontbrak aan populaire of academische erkenning. Ponchielli, geboren in 1834, had al op 10-jarige leeftijd een symfonie geschreven en begon als kapelmeester voor de blazersensembles die in Italiaanse steden centra van amateurmuziek waren, vergelijkbaar met de koren in Groot-Brittannië en Duitsland.

Ponchielli verwierf pas laat bekendheid met I promessi sposi in 1874, maar door zijn dood aan een longontsteking in 1886 werd hij in zijn bloeitijd afgesneden met slechts één erkend meesterwerk op zijn naam: La Gioconda, Boito's bewerking van een verhaal van Victor Hugo. Hij bleef echter instrumentale stukken schrijven op het hoogtepunt van zijn roem. De meeste stukken die hier worden uitgegeven zijn gepubliceerd in de jaren 1870 en 1880, en sommige zijn veel substantiëler dan louter albumbladen. Toch zijn ze nauwelijks bekend; Riccardo Muti nam een orkestratie op van de sombere en ontroerende Elegia funebre uit 1881, maar Ester Fusar Poli's nieuwe opname is de enige beschikbare versie van het piano-origineel.

Nog imposanter in omvang is de 16 minuten durende Funeral March die Ponchielli eind 1872 schreef ter ere van het overlijden van de uitgever Francesco Lucca. Geen Ponchielli album zou echter compleet zijn zonder een versie van de 'Dance of the Hours', vereeuwigd door Walt Disney's nijlpaarden in Fantasia. Tussen deze twee polen van Ponchielli's output presenteert Ester Fusar Poli een betoverende reeks elegieën, nocturnes, polka's en toongedichten, die het expressieve bereik en de vaardige pianoschrift van de componist demonstreren. Een uitgebreid essay van Gabriele Galleggiante Crisafulli beschouwt Ponchielli's piano-output in de context van zijn hele carrière, waardoor dit album een belangrijke bijdrage levert aan ons begrip van een figuur die veel meer was dan een 'one-work composer'.