Erland Cooper - Carve The Runes Then Be Content With Silence (LP)

Erland Cooper’s album Carve The Runes Then Be Content With Silence is een bijzonder project binnen het hedendaagse klassieke genre, met diepe wortels in zowel experimentele muziek als het Schotse landschap dat Cooper vaak inspireert. Dit album behoort tot het typische werk van Cooper, waar hij klassieke klanken verweeft met een meditatieve, moderne inslag. Het werd als LP uitgebracht en is het slotstuk van een trilogie gewijd aan zijn geboortestreek Orkney.

Centraal in dit album staat het unieke en haast mythische maakproces. In 2021 begroef Cooper een kwart-inch magneetband met daarop de enige opname en het handgeschreven partituren, een viool en verschillende artefacten, diep in de aarde van Orkney. Alle digitale bestanden werden vernietigd. Voor het album daadwerkelijk werd uitgebracht, bleef de opname ruim drie jaar in de grond liggen, waarbij Cooper fans en kenners uitnodigde via een schatkaart en raadsels om het werk op te sporen. In 2022 werd de tape daadwerkelijk gevonden door twee schatzoekers. Nadien werd het album exact zoals het na deze periode van verval en beïnvloeding door de natuur klonk, uitgebracht, zodat de vergankelijkheid en authentieke verbondenheid met de omgeving hoorbaar blijven.

Muzikaal vertaalt Carve The Runes Then Be Content With Silence deze geschiedenis naar een rijk en gelaagd klassiek ensemblewerk, met een prominente rol voor de viool. De thematiek draait om geduld, vergankelijkheid, natuur en stilte—waarden die zowel in de klanktaal als de structuur van het album terugkomen. Het werk is duidelijk geïnspireerd door landschappen en perioden van wachten, reflectie en hoop. Ook zijn er literaire invloeden, zoals het werk van dichter George Mackay Brown, die een grote rol speelt in het concept en zelfs de titel van het album leverde.

Enkele opvallende stukken op het album zijn onder andere 'Carve The Ruins (Mvt. 1) – Pt. 1: bouncing and bending in the harbour', waarin de strijkers het uitgesproken karakter van vogels en wind lijken te imiteren. Een ander belangrijk deel is 'Then Be Content (Mvt. 2) – Pt. 2: driftweed scored the strings', dat opvallend donker en gelaagd is, bijna als het vochtige, onbekende van de aarde rondom het begraven tape. Ten slotte valt de korte, verstilde compositie 'With Silence (Mvt. 3) – Pt. 1: ‘con la memoria’' op, waarin stilte en herinnering samenvallen en ruimte maken voor reflectie. De delen lopen in elkaar over en vormen samen een organisch geheel, dat zich het beste als volledige suite laat ervaren.

Carve The Runes Then Be Content With Silence is daarmee meer dan alleen een klassiek album—het is een kunstwerk waarbij creatie, omgeving en tijd letterlijk en figuurlijk met elkaar verweven zijn geraakt. Het maakt het luisteren tot een contemplatieve ervaring waarin stilte en geluid elkaar versterken. Dit alles maakt het album tot een uniek document binnen de experimentele klassieke muziek van de eenentwintigste eeuw, verschenen in 2024.