Eric Dolphy & Ken McIntyre - Looking Ahead (LP)

Looking Ahead is het debuutalbum van de Amerikaanse jazzmuzikant Ken McIntyre, waarop hij samenwerkt met Eric Dolphy. Het album werd uitgebracht als LP en behoort tot de jazz, met een sterke nadruk op het modern jazz-idioom en duidelijke trekjes van hard bop en vroege avant-garde. De samenwerking tussen McIntyre en Dolphy valt op door hun veelzijdigheid als multi-instrumentalisten; beide spelen onder andere altsaxofoon en fluit, waarbij Dolphy ook basclarinet bespeelt.

Het sterke karakter van het album wordt gevormd door vijf composities van McIntyre zelf en één bewerking van het Gershwin-nummer 'They All Laughed'. Die afwisseling onderstreept de balans tussen originele, moderne jazz en een knipoog naar het Great American Songbook. Het album opent met 'Lautir', waarin beide saxofonisten zich vanaf de eerste maten manifesteren met een swingende, stevige groove. Deze compositie vangt de energie van de hard bop, terwijl er ruimte is voor eigenzinnige solo’s waarin de verschillende klankkleuren van McIntyre en Dolphy goed hoorbaar zijn. Ook 'Curtsy' laat het samenspel en de verschillen tussen de musici horen; McIntyre klinkt soepel en melodieus, Dolphy juist rauwer en meer uitgesproken.

Eén van de belangrijkste tracks van het album is 'Geo's Tune', waarin een harmonische blend gevonden wordt tussen de saxofonisten, met een Afrikaanse ritmische onderstroom in het drumwerk. Het is een compositie waarin zowel de sterke solistische kwaliteiten als het groepsspel naar voren komen. De afsluiter op kant A is de interpretatie van 'They All Laughed'. Deze jazz-standaard krijgt een moderne twist, waarbij het tempo ontspannen is maar de onderlinge interactie sprankelt.

Op kant B springt vooral 'Head Shakin’' eruit, met ruim tien minuten de langste track, waarin zowel vrije improvisatie als swingende passages elkaar afwisselen. Ook 'Dianna' toont McIntyre’s compositorische talent en de veelzijdigheid van de band. Walter Bishop Jr. (piano), Sam Jones (bas) en Art Taylor (drums) leveren een solide ritmische en harmonische basis.

Looking Ahead verscheen in het begin van de jaren zestig en weerspiegelt de overgang van hard bop naar een meer geëxperimenteerde en vrije jazzvorm. Waar veel tijdgenoten kozen voor extreme avant-garde, blijft McIntyre dichter bij de melodie, wat het album toegankelijker maakt maar niet minder avontuurlijk. De combinatie met Dolphy, die later uitgroeide tot een van de belangrijkste vernieuwers binnen de jazz, zorgt voor een unieke dynamiek op deze plaat. Looking Ahead geldt als een bijzonder document voor liefhebbers van moderne jazz en biedt een fascinerende inkijk in de ontwikkeling van twee bepalende musici uit die periode.