Ensemble Midtvest - Jolivet: Chamber Music (CD)

Een fijn Deens kamerensemble brengt een unieke compilatie van kamermuziekwerken van een overschaduwde tijdgenoot van Messiaen.
De muziek van André Jolivet (1905-1974) herleeft langzaam na decennia van verwaarlozing, waardoor we een onderscheidende stem kunnen ontdekken in de caleidoscopische verscheidenheid van 20e-eeuwse Franse muziek. Jolivet volgde sommige van zijn bekendere tijdgenoten - waaronder Messiaen - nooit op het pad van het serialisme, maar zijn harmonische techniek oefende een verborgen invloed op hen uit (waaronder de jonge Pierre Boulez). De Serenade (1945) voor blaaskwintet, waarmee deze verzameling kamermuziek opent, ademt een mystieke sfeer in de openingscantilene, voordat hij losbarst in wilde instrumentale lachsalvo's in de Caprice. De wereld van Poulenc en Stravinsky is niet zo ver weg, maar Jolivets schrijven heeft een geaarde dichtheid die geheel eigen is.
In de Controversia voor hobo en harp uit 1968 is Jolivet op zijn meest gestueel experimenteel en maakt hij gebruik van de gecombineerde talenten en innovatieve technieken van Heinz en Ursula Holliger. De vlagen en confrontaties van de Controversia konden nauwelijks worden voorspeld van de componist van de reflectieve miniaturen die de Petite Suite (1941) voor fluit, altviool en harp vormen, in de vorm van Debussy's late sonate. De collectie als geheel dient inderdaad als een verhelderende demonstratie van Jolivets bereik en zijn evolutie door een carrière die de turbulente esthetische strijd van de vorige eeuw omspant.
De Pastorales de Noël (1943) voor fluit, fagot en harp vervullen een opdracht voor pittoreske en feestelijke illustraties, terwijl de sonatina's voor fluit en klarinet (1961) en hobo en fagot (1963) met onvoorspelbare Stravinskiaanse vloeibaarheid tussen hun instrumenten heen en weer geslingerd worden. Modale en exotische toonladders, Spaanse ritmes, Debussyaanse sensualiteit: al deze uiteenlopende elementen en meer houden de luisteraar (en musici) scherp in deze muziek. Het album wordt verrijkt door een nieuw essay van Paul Griffiths, een autoriteit bij uitstek op het gebied van nieuwe en moderne muziek.