Ennio Morricone - Quando L'Amore È Sensualità (CD) (Remastered)

Quando L'Amore È Sensualità is een originele soundtrack van Ennio Morricone, die opnieuw is uitgebracht als geremasterde CD. Dit album valt binnen het genre soundtrack, met als subgenre filmmuziek, en is kenmerkend voor Morricones experimentele en avontuurlijke stijl. Het album is een muzikale vertaling van de film die de dubbele moraal van een bourgeois samenleving uitvergroot. Met opvallende contrasten in de muziek weet Morricone in deze score zowel sensuele als beklemmende sferen op te roepen.

De soundtrack bevat een groot aantal nog niet eerder uitgebrachte tracks. Het album wordt vaak gezien als een manifestatie van het ‘Morricone Segreto’-principe: het onthult een duistere, psychedelische en complexe kant van de componist, waarin ruimte is voor tonaliteitsexperimenten en ongebruikelijke klankkleuren. Hierin onderscheidt het zich nadrukkelijk van de bekendere, epische Morricone-soundtracks, zoals die voor de spaghettiwesterns.

Een kenmerkend element op dit album is de samenwerking met Edda Dell’Orso, wiens etherische en soms fluisterende zang zeven keer prominent opduikt. Haar bijdrage geeft tracks als ‘Luce chiara per vergine’ en ‘Curve oscure’ een mysterieuze, kwetsbare sfeer, die bijdraagt aan het sensuele en ongrijpbare karakter van het geheel. Morricone koppelt in deze composities repetitieve, haast obsessieve ritmes aan dromerige, bijna gewichtloze melodieën, wat de innerlijke spanningen binnen het filmverhaal muzikaal versterkt.

Op de geremasterde CD staan verschillende markante composities die het album typeren. De titelsong ‘Quando l’amore è sensualità’ is direct herkenbaar aan de karakteristieke stem van Dell’Orso, maar ook ‘Canzone per Donatella’ en ‘Luce chiara per vergine 'curve oscure'’ springen eruit door hun rijke arrangementen en de sfeer van zinnelijkheid en mysterie die Morricone zo uniek weet vorm te geven.

Het album verscheen in een volledig geremasterde versie, en door de toevoeging van bonusmateriaal en niet eerder uitgebrachte nummers presenteert het een completer beeld van Morricones oorspronkelijke visie. De soundtrack is een waardevol document voor liefhebbers van film- en experimentele muziek, met zijn experimenteerdrift, inventieve arrangementen en het kenmerkende gebruik van menselijke stem als muzikaal instrument. Het laat zien dat Morricone, zelfs binnen het kader van een typische jaren zeventig-film, compromisloos en innovatief te werk ging.