Emerson, Lake & Palmer - Love Beach (CD) (Remastered)

Love Beach is het zevende studioalbum van Emerson, Lake & Palmer, oorspronkelijk uitgebracht in 1978 en hier besproken in de context van een geremasterde cd-uitgave. Het album werd opgenomen in de Compass Point studio's op de Bahama's in een periode waarin de bandleden onderling botsingen hadden, waardoor dit uiteindelijk het laatste studioalbum voor hun uiteindelijke breuk zou zijn. De songwriter Peter Sinfield werkte mee aan de teksten van het hele album, wat tot uiting komt in de diverse stijlen en afwisseling tussen nummers.

Wat betreft genre beweegt Love Beach zich grotendeels vanuit de progressieve rocktraditie waarvoor Emerson, Lake & Palmer bekendstonden, maar deze plaat laat een duidelijk lichtere en meer toegankelijke aanpak horen. Dat betekent dat er naast typische progrock-elementen zoals complexe toetsenpartijen en ritmische schakeringen, ook ruimte is gemaakt voor melodieuze rock en zelfs invloeden uit AOR (Album-Oriented Rock) en poprock. Dit maakt het album beduidend minder experimenteel en bombastisch dan hun voorgaande werk, en dat werd door zowel fans als critici gemengd ontvangen.

Een typisch voorbeeld van deze meer rechttoe-rechtaan benadering is het titelnummer 'Love Beach', waarin het trio kiest voor een directe, gitaargerichte rocksound die contrasteert met hun eerdere, klassiek geïnspireerde composities. Een ander opvallend nummer is 'The Gambler', waarin in een blues-achtige boogie de speelse kant van de band naar voren komt. Het album bevat daarnaast één suite, 'Memoirs of an Officer and a Gentleman', die bestaat uit vier delen en het progrockkarakter van de band het sterkst vertegenwoordigt. Hier wordt in zowel tekst als muziek een narratief uitgesponnen, geïnspireerd door het verhaal van een soldaat uit de Tweede Wereldoorlog. Deze suite is monumentaal van opzet en toont het artistieke bereik van Keith Emerson op keyboards, ondanks kritiek op de gebruikte synthesizerklanken.

'Canario', een instrumentale bewerking van het klassieke werk van Joaquín Rodrigo, is een goed voorbeeld van ELP's klassieke invloeden en hun kenmerkende virtuositeit. Daartegenover staan meer lichte en toegankelijke songs als 'All I Want Is You' en 'For You', die de poprockkant van het album onderstrepen. 'All I Want Is You' kreeg enige aandacht als single, mede door het catchy refrein en toegankelijke karakter.

De cd-release in geremasterde vorm brengt het album opnieuw tot leven en accentueert zowel de kwaliteiten als de gebreken: de productie is helder, en de muzikale interactie tussen de bandleden blijft hoorbaar, zelfs in een periode van onderlinge spanningen. Critici oordelen dat het album niet behoort tot de hoogtepunten van ELP’s discografie en verwijzen naar het matte karakter en het gebrek aan vernieuwing. Toch laten nummers als 'Love Beach', 'The Gambler' en 'Memoirs of an Officer and a Gentleman' zien dat het trio, ondanks alles, nog steeds muzikale ideeën had en in staat was tot sterke momenten.

Al met al laat Love Beach het geluid horen van een band op een kruispunt, met een duidelijke overgang van progrock naar meer commerciële rock. Het album is misschien niet het favoriete werk van de band, maar het heeft een eigen, ietwat ironische plaats binnen het oeuvre van Emerson, Lake & Palmer.